ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٨ - مژده مولود توسط حضرت

معجزات امام زمان (ع)

آيت‌الله سيد هاشم بحرانى‌

ترجمه: ابوذر يارسى‌

قسمت دوم‌

طلب وجه اسب و شمشير از جانب حضرت‌

بدر، غلام احمد بن حسن مى گويد: وارد جبل‌[١] شدم در حالى كه معتقد به امامت [حضرت صاحب الامر (ع)] نبودم، ولى اولاد على (ع) را به طور كلى دوست مى داشتم تا آنكه يزيد بن عبدالله مرد و در زمان بيماريش وصيت كرد كه اسب سمندش را با شمشير و كمربندش به مولايش [حضرت قائم (ع)] بدهند. من ترسيدم كه اگر آن اسب را به «اذكوتكين»[٢] ندهم، آزارى از او به من برسد، لذا آن اسب و شمشير و كمربند را پيش خود به هفتصد دينار قيمت كردم و به هيچ كس اطلاع ندادم؛ ناگاه از عراق توقيع مباركى از امام زمان (ع) به من رسيد كه:

هفتصد دينارى را كه بابت بهاى اسب و شمشير و كمربند نزد تو است، براى ما بفرست.

[و از اينجا به امامت آن حضرت معتقد شدم‌].[٣]

مژده مولود توسط حضرت‌

مردى مى گويد: براى ابراهيم پسرى متولد شد، گفت: به حضرت امام عصر (ع) نامه اى نوشتم و از ايشان اجازه خواستم تا او را در روز هفتم ختنه كنم؛ جواب رسيد:

انجام مده.

او هم در روز هفتم يا هشتم مرد. آنگاه خبر مرگش را برايشان نوشتم، پاسخ فرمودند:

به جاى او، [فرزندان‌] ديگرى به تو عطا شود كه نام اولى را احمد و بعد از او را جعفر بگذار.

و همان طور شد كه فرموده بودند.

همچنين، زمانى آماده عزيمت به سفر حج شدم و با مردم خداحافظى كردم، و آماده حركت بودم كه توقيعى از ناحيه مقدس حضرت (ع) به اين مضمون برايم صادر گرديد:

ما اين كار را خوش نداريم، خود دانى.

و من دلتنگ و اندوهگين شدم و براى حضرت نوشتم: من بر شنيدن امر و فرمان بردن از شما پابرجا ايستاده ام، ولى از بازماندن از حج نيز اندوهگينم. توقيع شريف ديگرى ارسال فرمودند كه:

دلتنگ مباش كه سال آينده حج خواهى گزارد.

چون سال بعد رسيد، عريضه اى به محضرشان نوشتم و اجازه خواستم؛ و حضرت اجازه فرمودند. سپس نوشتم: من محمد بن عباس را، به عنوان هم كجاوه خود، برگزيده ام و به ديانت و صيانت او اطمينان دارم، پاسخ آمد:

اسدى، خوب رفيقى است، اگر او آمد ديگرى را برمگزين.

و اسدى، خود، آمد و با او هم كجاوه شدم.[٤]