سربازانى فقير، تنها با پشتوانه ايمان و اتكاء به آينده، براى فردايى برتر كه وعده تخلف ناپذير الهى است، مى جنگند و ترديد در اراده آهنين آنان راه نمى يابد.

مى دانند كه يهود در پرتگاه فناست، صهيونيزم چونان حبابى بر روى آب، به زودى، خواهد تركيد.

الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً.[١]

مؤمنان، در راه خدا پيكار مى كنند و كافران در راه شيطان؛ پس شما با ياران شيطان پيكار كنيد كه مكر و حيله شيطان ضعيف است.

هر شهيدى مانند ستاره اى مى درخشد و افق شهادت را به ما مى نماياند، او مى داند كه پس از شهادت، رجعتى سبز و بازگشتى دوباره، به اذن خدا، خواهد بود، در پرتو خورشيد ولايت حجة بن الحسن (عج).

ما را چه بيم، اگر بازوان ستبر جوانانمان در اسارت دشمنان شرق و غرب شكسته مى شود، به يقين، روزى اين دستان و بازوان با دست يد اللّهى امام منتظر (عج) روييدنى دوباره خواهند كرد.

باز هم صبورى، هر روز سينه مردان كفر ستيز و شيران شرزه آوردگاه ها آماج تير شياطين مى گردد.

شگفتا، اين چه حكمتى است كه سنگ فلاخن، در برابر بمب هاى آتشين و ويرانگر «ناپالم» پايمردى مى كنند، و در مقابل ياغيان و دزدان دريايى و هوايى كه از آن سوى بحرها قصد جان و شرف ما را كرده اند، ايستادگى مى كنند.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‌ أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ.[٢]

اى مؤمنان، يهود و نصارى را به دوستى برنگزينيد، كه آنها دوستان يكديگرند، و كسانى كه از شما با آنها دوست شوند از آنها هستند، خداوند ستمكاران را هدايت نمى كند.

گرچه ايمان به فرداى روشن، فرداى سبز و بهارى، روزگارى برتر از همه اعصار و قرون گذشته، ما را به سان كوه استوار و مقاوم كرده و ترس و زبونى را از قاموس جانمان زدوده، امّا شراره خشم ابليسى يهود و نصارا و شيطان بزرگ را نيز نبايد دست كم گرفت و به هيچ انگاشت، كه آتش كينه آن خون آشامان، كوه را متلاشى مى كند.

آتش جهنمى آنان با پشتوانه شيطان بزرگ، موسائيان را تا نيل تعقيب مى كند.

وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً.[٣]

هركس به جاى خدا، شيطان را دوست بگيرد، آشكارا، زيان كرده است.

ما اكنون در حصاريم، در حصار كينه توزترين دشمنان خدا و بشريت، در حصار آمريكا، (نصارى) و يهود صهيونيزم، اتحاد شوم آنان را بنگر، و اراده دينى خود را محكم دار.

اگر قدرت ايمان و باور فردايى بهتر در ما متجّلى است، فتنه يهود نيز بى حد و حصر است.

حركت ما، موازى قدرت آن نابكاران، در خور تحسين است.

ما را فرض است كه تا آخرين نفس با دشمنان خدا بستيزيم، و از جدال با آن فريبكاران روى برنتابيم.

ما راهى را برگزيده ايم كه ردّ پاى ممتدّ پيامبران الهى در اين راه پيدا است.

محققاً، ما هدايت شدگانيم و پيروان برحق آزاد مردانى چونان ابراهيم و موسى (ع)، قرن هاست صليب خود را به شانه گرفته، منزل به منزل حمل مى كنيم تا كجا به دارمان كشند.

فَرِيقاً هَدى‌ وَ فَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ.[٤]

گروهى را هدايت كرد و جمعى نيز در گمراهى ثابت ماندند، زيرا آنها به جاى خدا شياطين را به دوستى برگزيدند، و مى پندارند كه هدايت يافته اند.

پى نوشت:

[١]. سوره بقره (٢)، آيه ٢٥٠.

[٢]. نسيمى شيرازى، عمادالدّين.

[٣]. نهج الفصاحه، ح ٢٠٨.

[٤]. سوره نساء (٤)، آيه ٧٦.

[٥]. سوره مائده (٥)، آيه ٥١.

[٦]. سوره نساء (٤)، آيه ١١٩.

[٧]. سوره اعراف (٧)، آيه ٣٠.