٢- ١ شناخت و نقد جدّى مناسبات فرهنگى، سياسى و اقتصادى حاكم بر جوامع اسلامى؛ مناسباتى كه عمدتاً به تقليد از الگوهاى توسعه غربى و تحت تأثير انديشه هاى عصر مدرنيته در اين جوامع شكل گرفته است؛ چرا كه اين جوامع بدون شناخت جدّى از وضع موجود خود نمى توانند به راهكارهاى مبتنى بر آموزه هاى دينى براى خروج از فتنه هاى فراگير عصر غيبت دست يابند.

٣- ١ تلاش در جهت تدوين استراتژى سياسى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى جوامع اسلامى در عصر غيبت و تا رسيدن به عصر طلايى ظهور، بر اساس انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار.

٤- ١ بازشناسى وجوه مختلف اعتقادى، تاريخى، فرهنگى و اجتماعى انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار با بهره گيرى از منابع متقن و مستدل و استفاده از همه توان مراكز علمى حوزوى و دانشگاهى در زمينه مباحث كلامى، فلسفى، عرفانى، اخلاقى، حقوقى، سياسى و ...

٥- ١ تلاش در جهت پالايش انديشه ناب مهدوى از هرگونه شائبه جعل، تحريف و زدودن اين انديشه از زنگارهاى جهل و خرافه، سخنان سست و بى اساس و هرگونه ديدگاه انحرافى مبتنى بر افراط يا تفريط.

٦- ١ پاسخ گويى عالمانه و متناسب با نيازهاى روز به شبهات، پرسش ها و ابهام هاى موجود در زمينه منجى گراييشيعى.

٧- ١ احيا و گسنرش فرهنگ انتظار و تلاش براى شناساندن نقش سازنده اين فرهنگ در پايدارى و پويايى جوامع اسلامى براى استقبال از واقعه مبارك ظهور.

٨- ١ تبيين وظايف و تكاليف مردم در برابر حجّت خدا و امام عصر (ع)، نهادينه ساختن وظايف و تكاليف در فرد و اجتماع و آماده ساختن جامعه اسلامى براى استقبال از واقعه مبارك ظهور.

٩- ١ مقابله جدّى با كليه جريان‌هاى سياسى- فرهنگى كه در قالب كتاب، نشريه، فيلم، نرم‌افزارهاى رايانه‌اى، پايگاه‌هاى اطّلاع‌رسانيجهانى (اينترنت) و ... به تقابل با انديشه موعودگرايى شيعى مى‌پردازند، از طريق اشاعه فرهنگ ناب مهدوى و نقد و بررسى جريان‌ها و تفكّرهاى انحرافى و التقاطى.

١٠- ١ بررسى و نقد كليه ديدگاه‌هايى كه از سوى متفكّران مادّى‌گرا و فرقه‌هاى انحرافى در زمينه جهان آينده و آينده جهان مطرح شده است.

٢. در سطح خرد

١- ٢. توجّه به جايگاه و شدن رفيع امام عصر (ع) و خوددارى از به كار بردن كلمات و تعابيرى كه شايسته جايگاه و شأن آن حضرت نيست.

٢- ٢. توجّه به ديدگاه‌ه‌ا و نظرات مراجع عظان تقليد براى در امان ماندن از هرگونه افراط و تفريط در فعّاليت‌هاى مهدوى.

٣- ٢. توجّه به كاركردهاى مجالس و مراسم مهدوى و تلاش براى حفظ كاركرد اصلى اين مجالس و مراسم كه چيزى جز تجديد پيمان با امام عصر (ع)، يادآورى تكاليف و رسالت‌هاى ما نسبت به آن امام ترويج فرهنگ انتظار و آماده‌سازى جامعه براى ظهور يگانه منجى عالم بشريت نيست.

٤- ٢. گشودن زواياى جديد در طرح مباحث مهدوى و پرداختن به موضوعات مختلف فرهنگى، سياسى، اجتماعى از منظر فرهنگ انتظار.

٥- ٢. پرهيز از تعيين وقت براى ظهور و متمركز كردن همه تلاش‌هاى فرهنگى، تبليغى بر اصل لزوم انتظار فرج، منتر نگه‌داشتن مردمف حفظ شادابى و سرزندگى انتظار در آنها و يادآورى وظايف منتظران.

٦- ٢. پرهيز از نطالب سست، واهى و بى‌اساس مبتنى بر خواب و رؤيا براى ترويج و تبليغ فرهنگ انتار.

٧- ٢. پرهيز از دامن زدن به موضوعات تشرف و طرح تشرفاتى كه منبع و متند محكم و ابل اعتمادى ندارد.

٨- ٢. خوددارى از بهره‌بردارى‌هاى مادّى از موضوع تبليغ و ترويج نام امام عصر (ع) و پرهيز از هرگونه برخورد سوداگرانه و با هدف طرح خود با اين موضوع.

٩- ٢. اكتفا نكردن به بعد احساسى و عاطفى موضوع انتظار و بالا بردن سطح معرفت مردم در اين زمينه.

١٠- ٢. پرهيز از هرگونه افراط و زياده‌روى در طرح ياد و نام امام عصر (ع) در محافل، مجامع و رسانه‌ها و دستگاه‌هاى تبليغى به گونه‌اى كه موجب زدگى مردم از اين موضوع شود.