وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ.[٢]

و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در زمين، جانشينى خواهم گماشت، [فرشتگان‌] گفتند: آيا كسى را در آن مى گمارى كه در آن فساد انگيزد و خون ها بريزد؟ و حال آنكه ما با ستايش تو، [تو را] تنزيه مى كنيم و به تقديست مى پردازيم؛ فرمود: من چيزى مى دانم كه شما نمى دانيد. و [خدا] همه [معانى‌] نام ها را به آدم آموخت، سپس آنها را برفرشتگان عرضه نمود و فرمود: اگر راست مى گوييد، از اسامى اينها به من خبر دهيد.

سپس اين امر به صحيفه هاى آدم و ادريس و نوح، پيراهن ابراهيم، عصاى موسى، انگشتر سليمان، كمال موسى و جلال و شكوه عيسى و صبر ايوب مى رسد و ادامه مى يابد تا به ميراث حضرت محمد (ص) كه همان قرآن منزل است، مى رسد.

سلام بر تو اى حافظ اسرار پروردگار جهانيان، سلام بر تو يابن رسول الله، ما به تو ظلم كرديم؛ ما به شما اهل بيت (ع) ظلم كرديم، در حالى كه هرچه ما داريم از شماست، به بركت وجود شما اهل بيت، خلايق روزى داده مى شوند و به بركت وجود شما زمين و آسمان ثبات دارند. ما شعار خدمت به شما را سر داديم، اما بيشتر از آنكه در خدمت شما باشيم، كمر به خدمت ديگران بستيم، بلكه ما به شما بى احترامى كرديم.

اما كرم شما اهل بيت (ع)، حد و مرز ندارد، بابت گذشته ما، عفو خود را شامل حالمان كنيد و عنايت خود را شامل حالمان كنيد تا خدا ما را براى خدمت به شما، در باقيمانده عمر قبول فرمايد. ما اميدواريم كه چشم عنايتى به ما بيفكنيد، از آن نگاه هايى كه دنيا را متحول مى كند. تو همان كسى هستى كه به وسيله او:

أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها.[٣]

و زمين به نور پروردگارش روشن گردد.

پس چه مى شود اگر تاريكى هاى وجود ما را به روشنايى خود بزدايى؟ و تو همان كسى هستى كه خداى عزوجل درباره اش فرموده است:

اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها.[٤]

بدانيد، همانا خداوند زمين را پس از مرگش، زنده مى گرداند.

پس با آنچه خداى متعال به تو ارزانى داشته، قلب هاى ما را زنده كن.

پروردگارا! بر خليفه و حجت خود درود فرست، به اندازه اى كه در حيطه علم توست، درودى بى پايان، تا تداوم ملك تو، و ما را از اعوان و انصار و شيعيان و پيروان او قرار بده.

و آخر دعوانا أن الحمدلله ربّ العالمين.

پى نوشت ها:

\* اين سخنرانى در تاريخ ١٤ شعبان ١٤٢٠ ق. ايراد شده است؛ متن عربى برگرفته از: الحقّ المبين فى معرفة المعصومين، على كورانى‌

[١]. محدث قمى، مفاتيح الجنان، دعاى ندبه.

[٢]. سوره بقره (٢)، آيه ٣٠.

[٣]. سوره بقره (٢)، آيه ٣- ١.

[٤]. سوره يونس (١٠)، آيه ٢٠.

[٥]. شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج ٢، ص ٣٤٠؛ نيز تأويل الآيات، ج ١، ص ٣١.

[٦]. صفار، بصائر الدرجات، ص ١٠٤ و در صحيح مسلم النيسابورى: ج ١، ص ١٥٠.

[٧]. سوره بقره (٢)، آيه ١٨٥.

[٨]. سوره قدر (٩٧)، آيه ٤- ١.

[٩]. المحاسن البرقى: ج ١، ص ١٧٣.

[١٠]. صفار، همان، ص ١٠٤؛ عباس بن معروف از طريق نجاشى و او از طريق حماد بن عيسى، و او از كسانى است كه و حمادبن عيسس از ابى الجارود، به توفيق شيخ مفيد (ره) مورد وثوق است، و او نيز از ابوبصير، نقل كرده اند.

[١١]. الامامة و التبصرة، ص ١٣٠؛ نيز: شيخ طوسى، الغيبة، ص ٣٣٩؛ قرب الأسناد، ص ٣٦٩؛ كلينى، اصول كافى، ج ١، ص ٣٧٠ و ج ٨، ص ٦٧.

[١٢]. محدث قمى، همان، زيارت حضرت صاحب الأمر (ع).

[١٣]. سوره بقره (٢)، آيه ٣٠- ٣١.

[١٤]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٦٩.

[١٥]. سوره حديد (٥٧)، آيه ١٧.