حضرت امام صادق (ع) مى‌فرمايند: «آن (روز پيروزى) روزى است كه دنيا بر روى حضرت قائم (ع) گشوده مى‌شود، و كسى كه پيش از آن هنگام، مؤمن نبوده و بعداز اين فتح يقين پيدا كند، ايمانش نفعى به حالش نخواهد داشت، ولى هركه پيش از آن ايمان داشته و منتظر ظهورش بوده، ايمانش برايش سودمند خواهد بود و خداوند مقام و شأنش را نزد امام قائم (ع) بزرگ خواهد ساخت و ...».[٤]

٣- ٧. روزى كه بعضى از نشانه‌هاى پروردگارت فرا رسد: خداوند متعال مى‌فرمايد: «روزى كه بعضى از نشانه‌هاى پروردگارت فرارسد، هيچ كس را ايمان نفع نبخشد، در صورتى كه از پيش ايمان نياورده و يا در ايمان خود كسب خير و سعادت نكرده باشد، بگو شما منتظر باشيد، ما نيز منتظر هستيم.»[٥]

از امام صادق (ع) روايت شده است كه: « (آيات) همان امامان هستند، و آيه‌اى كه مورد انتظار است، قائم (ع) مى‌باشد، پس در آن روز كسانى كه پيش از قيام او به وسيله شمشير ايمان نداشته‌اند را ايمان سودى نبخشد، هرچند به امامان ديگر از پدران او (ع) ايمان داشته باشد.»[٦]

٣- ٨. روزى كه تأويل آن (قرآن) فرا رسد: خداوند مى‌فرمايد: «آيا [كافران منكران آيات خداوند چه چيزى را انتظار مى‌كشند؟] جز رسيدن روز تأويل آن [قرآن‌] را؟[٧]

حضرت امام صادق (ع) مى‌فرمايند: «اين از آياتى است كه تأويل آنها، بعداز تنزيلشان مى‌باشد. آن [روز تأويل‌] در حضرت قائم (ع) است».[٨]

علاوه بر موارد ذكر شده با تعبيرهاى: «روز يأس كافران»[٩] و «روزى كه بر كافران سخت خواهد بود»[١٠] نيز از آن روز نام برده شده است. همچنين از آن حادثه موعود، يعنى ظهور امام عصر (ع)، با تعابير زير نيز ياد شده است:

٣- ٩. ساعت: خداوند متعال در سوره زخرف فرموده است: «آيا [كافران‌] ساعت مرا انتظار مى‌كشند كه به ناگاه براى ايشان فرا رسد، در حالى كه بى‌خبر و غافل باشند.»[١١]

و در سوره محمد (ص) نيز مى‌فرمايد: «آيا جز اين انتظار دارند كه آن ساعت، به ناگاه براى آنان فرارسد [درحالى‌] كه شرايط و نشانه‌هاى آن آمده، و پس از آمدن آن، ديگر تذكر دادن چه سودى به حالشان دارد.»[١٢]

همچنين در آيات ديگرى، اين لحظه شناخته شده ذكر شده است.

حضرت امام صادق (ع) در خصوص آن مى‌فرمايند:

حاشا كه خداوند، براى آن [ظهور قائم (ع)] وقتى تعيين فرمايد؛ زيرا كه او همان «ساعت» است كه خداوند متعال فرموده است: «از تو مى‌پرسند هنگام ساعت را كه چه وقت خواهد بود، بگو البته علم آن نزد پروردگار من است. كسى جز او، آن ساعت را روشن و ظاهر نتواند كرد. آن ساعت در آسمان‌ها و زمين، بسى سنگين است؛ جز به طور ناگهانى براى شما نيايد. از تو مى‌پرسند، گويى كه تو كاملًا بدان آگاهى، بگو علم آن ساعت فقط نزد خداوند است ولى بيشتر مردم نمى‌دانند.»[١٣]

و فرموده است: «علم آن ساعت نزد اوست.» نه نزد كس ديگرى غير او ... و باز فرموده: «آن ساعت نزديك آمد و ماه شكافته شد.»[١٤] و فرموده: «و توچه دانى، شايد كه آن ساعت نزديك باشد، آنانكه به ساعت ايمان ندارند [از روى تمسخر] تقاضاى زودتر شدن آن‌را دارند و آنانكه ايمان آورده‌اند، از آن ساعت سخت بيمناكند و مى‌دانند كه آن روز برحق است، توجه كنيد آنانكه درباره ساعت جدال كنند، در گمراهى دورى هستند.»[١٥]

راوى از آن حضرت (ع) درباره معنى «يمارون: جدال مى‌كنند» مى‌پرسد و امام (ع) پاسخ مى‌فرمايند:

[يعنى‌] مى‌گويند: قائم كى متولد شده است‌