ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٢ - ١ يارانى بلند آوازه
به دنبال اين گفتوگو، امام به همراه سدير به سوى «ينبع» حركت كرد. در آنجا گلّه بزغاله اى مشغول چرا بود. آن حضرت با ديدن آن گله فرمود:
اى سدير! اگر تعداد ياران ما به تعداد اين بزغالهها بود، ما برجاى نمينشستيم. سدير ميگويد: بعد از اقامه نماز رفتم و بزغالهها را شمردم، ديدم هفده رأس بيشتر نيستند.[١]
انقلاب جهانى حضرت مهدى (ع) نيز از ديگر نهضتها جدا نيست، بلكه همان روند طبيعى را خواهد پيمود، نه اينكه همه چيز با معجزه تمام شود و هيچ قطره خونى ريخته نشود. برعكس، آنچه از روايات استفاده ميگردد و از بيان اوصاف شخص حضرت روشن مىشود، اين است كه ايشان داراى چنان قدرت جسمانى است، كه به فرموده امام رضا (ع): با اينكه سن زيادى دارد، ولى جوان و بدن او قوى است. حتى اگر دستهاى مباركش را به طرف بزرگترين درخت دراز كند و آن را به طرف زمين آورد، ميشكند؛ اگر صيحهاى بين كوهها زند از فرياد او كوهها درهم ميريزند ...[٢]. هر يك از ياران آن حضرت نيز قوه چهل مرد را دارا و از نظر صلابت همچون پارههاى آهن هستند. اينها نشانگر آن است كه حضرت جنگ سختى در پيش خواهند داشت. و اگر كارها با معجزه تمام مىشد ديگر نيازى به يارانى با چنين قدرت جسمانى و صلابت و شجاعت نبود. در حالى كه روايات به ما ميفهمانند كه كار حضرت حجت (ع) سختتر از كار جدش رسول خدا (ص) خواهد بود؛ زيرا مردمى كه در برابر پيامبر خدا ايستاده بودند افراد جاهلى بودند كه سنگ و چوب و ... ميپرستيدند ولى جاهلانى كه در مقابل امام عصر (ع) ميايستند كسانى هستند كه قرآن به دست ميگيرند و با تأويل كردن آيات قرآن و مستمسك قرار دادن آن با حضرت ميجنگند. لذا بايد ايشان ياورانى باهوش داشته باشد كه مانند ياوران حضرت امير در جنگ صفين فريب مكرها و حيلههاى دشمن نخورند.
فضيل بن يسار ميگويد از امام صادق (ع) شنيدم كه ميفرمود: إنّ قائمنا- عليهالسلام- إذا قام استقبل من جهل الناس أشدّ ممّا استقبله رسولالله- صلّى الله عليه و آله و سلم- من جهّال الجاهليه. قلت: و كيف ذاك؟
قال: انّ رسولالله- صلّى الله عليه و آله و سلّم- أتى الناس و هم يعبدون الحجاره والصخور والعيدان والخشب المنحوته، و إنّ قائمنا- عليهالسلام- إذا قام أتى الناس و كلّهم يتأوّل عليه كتاب الله و يحتجّ عليه به.[٣]
هنگامى كه قائم ما (ع) برميخيزد مردمان جاهل [عصر او] برخوردى بسيار شديدتر از برخوردى كه جاهلان عصر جاهليت با پيامبر خدا داشتند، با او خواهند داشت. پرسيدم: چگونه؟ فرمود: پيامبر خدا (ص) در حالى در ميان مردم آمد كه آنها سنگ و صخره، چوبهاى كندهكارى شده ميپرستيدند، اما قائم ما (ع) هنگامى كه بهپا ميخيزد در حالى در ميان مردم مىآيد كه همه آنها در برابر او به تأويل كتاب خدا ميپردازند و براساس آن با او احتجاج ميكنند.
لازم به ذكر است كه ما منكر امدادهاى الهى و غيبى خداى متعال نيستيم. همانگونه كه خداوند پيامبران را با امدادهاى خود با فرستادن ملائكه يا معجزات ديگر؛ مانند عصاى حضرت موسى و ... كمك كرد، در انقلاب حضرت حجت (ع) بيشتر كمك خواهد كرد؛ چرا كه حكومت جهانى حضرت مهدى (ع) نتيجه زحمات طاقتفرساى همه پيامبران و اوصياى پيامبران و ثمره خون پاكان و نيكانى است كه در راه رفع ظلم و ستم و استقرار عدل و عدالت ريخته شده است و اين حكومت صالحان و وعده حتمى خداوند است.
بنابراين سيره و روش حكومت حضرت همان سيره جد بزرگوارش ميباشد كه جاهليت را از بين ميبرد و اسلام را از بدعتها و زوايد پيراسته ميكند و اسلامى نو به دور از هرگونه بدعت و زوايد به دنيا عرضه ميكند:
يصنع كما صنع رسولالله- صليالله عليه و آله- يهدم ما كان قبله، كما هدم رسولالله- صليالله عليه و آله- امر الجاهليه و يستأنف الأسلام جديداً.[٤]
او آنچنان كه رسول خدا (ص) عمل كرد عمل ميكند آنچه را قبل از او موجود بوده نابود ميسازد- همچنانكه پيامبر خدا (ص) مظاهر جاهليت را نابود ساخت- و اسلام را با چهرهاى جديد برميگرداند.
در اينجا ما به بعضى از خصال ياوران آن حضرت كه در قرآن كريم و روايات معصومين (ع) وارد شده اشاره ميكنيم. تا اين عزيزان را بهتر بشناسيم و الگوى راه خود قرار دهيم و اوصاف و ويژگيهاى آنها را در راه خودسازى خويش بهكار گيريم تا زمينهساز حضور حضرتش شويم و از جمله اصحاب و ياران آن عزيز قرار گيريم.
انشاءالله
١. يارانى بلند آوازه
از روايات به خوبى استفاده مىشود كه ياران مهدى (ع) افرادى شناخته شده، خوشنام، و حسب و نسبشان كاملًا معلوم و صاحب مناصب اجتماعى،
اشراف و قضات و حكاماند: و هم النجباء والقضات و الحكّام والفقهاء فيالدين.[٥]
آنها از افراد نيكنژاد، قاضيان، فرمانروايان و فقهاى در دين هستند.
حتى بر روى سلاح آنها نام و نسب و اوصاف آنها نوشته شده است.[٦] چنانكه مولاى متقيان على (ع) مىفرمايند:
أسماؤهم فى السماء معروفه و فى الأرض مجهوله ....[٧]
آنها در آسمان شناخته شدهاند و در زمين [تا آمدن آن حضرت] ناشناخته مى مانند.