ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - بر برگ گل سرخ بنويسيد
بر برگ گل سرخ بنويسيد ...
[١]
وَ الطُّورِ
سوگند به طور
سرزمين نيزه هاى شكسته
سرزمين علمهاى افتاده
سرزمين مشكهاى تشنه
سرزمين خيمه هاى سوخته
وَ كِتابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ
سوگند به نامه نگاشته
در طومارى گسترده
و كتاب مسطور، همان پيكر در خون تپيده است
تكه تكه شده
چونان برگهاى فرو ريخته از غارت پاييز
زخمى و تاولناك
بر گستره خونين خاك
وَ الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ
سوگند به خانه آباد
و خانه آباد، همان مدفن آفتابى كربلا است
مطاف فرشتگان شوريده و غبار آلود
تا صبح محشر
وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ
و سوگند به مزار رفيع آفتاب
كه تمام نقاط تاريك جهان را
روشن كرده است
از شفافيت اشكها
بر ستونهاى افراشته از آه
وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ
و سوگند به درياى افروخته
و درياى افروخته همان سينه سوزان نينواست
و همان چشمان خونين زينب، سراسيمه بر بلنداى تل
واوست «مزمّل»
مزمل به خون خود
كه در ظلمت شب ضلالت برخاست
و تاريكى را
پرده پرده
شكافت
و حق را روشن كرد
چونان ستارهاى كه فرود آمد از آسمان
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى
و يارانش مزمل بودند
به خون خود
چونان ياران پيامبر
در روز احد
ايستاده بر فراز روشنى
و پيامبر فرمود:
ايشان را با رختهاى خونين
به هم پيچيده دفن كنيد
كه من بر ايشان شاهدم
وَ الضُّحى
و نور باريدن گرفت
به هم پيچيده در خون
بيتنپوشى و عمامهاى
بيانگشتى و انگشترى
چونان خورشيدى سر برهنه
وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ
و خداوند
موضوع تكلم با موسى را شجره مباركه ناميد[٢]
و شجره زيتونه را در سوره نور، مباركه خواند[٣]
و عيسى را مبارك ناميد
و آب را مبارك نام نهاد[٤]
و شب قدر را[٥]
و حسين را
كه فرمود:
مبارك است اين مولود[٦]
و چنين بود كه:
آسمان سرخ
زمين سرخ
ماه سرخ ميتابد
پرچمهاى سياه
سنجهاى سياه
زنجيرها سياه ميخوانند
آفتاب كبود
باد كبود
رودها كبود ميدرخشند
تا آن عاشوراى معهود
كه روز آمدن موعود است
در شامگاهان نزديك ...
مريم سقلاطونى
پىنوشت:
\* برگرفته از: نشريه «اشارات»، ماهنامه ادبى مركز پژوهشهاى اسلامى صدا و سيما.
[١]. با الهام و استفاده از ترجمه خصايص الحسيينه، حاج شيخ جعفر شوشترى، صص ٣٦٠ و ٣٦١.
[٢]. سوره قصص (٢٨)، آيه ٣٠.
[٣]. سوره مريم (١٩)، آيه ٣١.
[٤]. بحارالانوار (٢٤)، ج ٤٤، ص ٢٣٨.
[٥]. سوره نور (٢٤)، آيه ٣٥.
[٦]. سوره ق (٥٠)، آيه ٩.