ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٢ - حكايت نيكبختان

حكايت نيكبختان‌

عنايات امام زمان (ع) به علما و انديشمندان‌

قسمت سوم‌

حسين رضايى‌فرد

اشاره:

فقها، مراجع و علماى با تقواى شيعه همواره مورد عنايت ويژه حضرت بقيهالله (ع) بوده‌اند؛ به نحوى كه گروهى از آن بزرگواران به شرف بزرگ درك حضور مبارك آن حضرت نايل شده يا صداى ملكوتى و نغمه دلنواز ايشان را شنيده‌اند يا به گونه‌هاى مختلف؛ مانند تقدير و تشكر، دعاى خير، ارشاد و راهنمايى، تصحيح اشتباهات، پاسخ به سؤالات و ... مشمول لطف و عنايت آن حضرت (ع) واقع شده اند.

سيد محمّدتقى موسوى اصفهانى‌

(١٣٠١- ١٣٤٨ ق.)

ايشان به سال ١٣٠١ ق. در خاندانى عالم و فاضل از شهر شهر اصفهان متولّد شد و در سال ١٣٤٨ در همان سهر، چشم از جهان فروبست. گرچه وى در سنّ چهل و هفت سالگى از دنيا رفت، امّا آثار ارزنده علمى او در حدّ كمال پختگى و ژرف نگرى و ريشه دار است و اين به خاطر خلوص نيت و پاكى قصد و نظر او در تحصيل علم و پيمودن مراحل تعليم مى باشد.

ايشان ارادت شديدى نسبت به خاندان رسالت و ائمه هدى (ع) داشت؛ در تمام احوال به آها توسّل مى جست، در همه احوال و اقوال و از آن بزرگواران پيروى مى نمود و با تمام وجود از تعاليم مقدّسه آنها بهره مى گرفت.

مرحوم اصفهانى به امام منتظر، حجت بن الحسن (ع) توجهّ ويژه اى داشت و به موضوع معرفت آن حضرت و وظايف اهل ايمان در زمان غيبت اهميت خاصّى مى داد و از همين رو چند كتاب و رساله مهم و سودمند در اين باره تأليف كرد.

در امور مادّى جامه قناعت پوشيده، از خلق اعراض نموده و به طلب علم و كمال پرداخته بود.

نه در پى جاه و مقام مى رفت و نه در جمع مال‌