كل حادثه بسيار سهمگين بود. اما دقيقاً چه چيز همه ما را با مشاهده مردم در حال غرق شدن در آبهاى تيره به وحشت انداخت؟ زندگى‌هاى بر آب رفته عامل اين وحشت بود يا گناه ناگفتهاى كه بيچارگى ما و مصيبت آنها را ايجاب كرد؟ اما آنچه من بيش از همه ناحق يافتم سخنان راويان رسانه‌ها- مفسران و انديشه وران ما- در واكنش به اين تراژدى بيسابقه آسيا بود. در رسانه‌هاى غربى، اولويتها در توجه به ارزشهاى نژادى جمع شده بود. بنابراين بهطور مشهود بيشتر نگرانيها به امنيت توريستهاى اروپا، استراليا و آمريكاى شمالى معطوف مى‌شد. زمانى كه اين نگرانى رفع شد و به حساب همه آنها رسيدگى گرديد، جمعيت كثير آسيايى، كه تا زمان نوشتن اين جملات مرگ ١٦٥ هزار نفر از آنها مسلم شناخته شده بود به موضوع آمارى روز مبدل گشتند و انواع سؤالات بيهوده، پوچ و نابجاى فلسفى مطرح گرديد و زمان آن رسيد تا سياستمداران دارا چهره ديگر خود را به نمايش بگذارند و به مهربانى، نوعپرستى و نجابت خويش ببالند.

مارتين كتل‌[١] از روزنامه انگليسى گاردين در حالى كه شجاعت روشنفكران ولتر قرن هجدهم، مانند كانت و ديگران، را با منطقدانان ظاهراً بيجرأت امروزمقايسه مى‌كرد مناسب ديد اين سؤال را مطرح كند كه: «آيا ما اكنون آنقدر ترسو هستيم كه حتى جرأت نميكنيم بپرسيم آيا خدايى هست كه چنين كارهايى را ميكند؟» زمانى كه بسيارى از نويسندگان سراسر جهان هيچ راهحلى براى كمك به پنج ميليون انسان مصيبت زده شهرهاى اندونزى، سريلانكا، تايلند، مالديو و كشورهاى ديگر براى به دست آوردن غذا و پناهگاه نداشتند، آنها انبوهى از انتقادات و ملامتها را به خداوند نسبت دادند تا براى اين فاجعه طبيعى جوابى به دست آورند.

تمام آمارهاى مربوط به زلزله و تسونامى و عواقب بعدى آن بهطور دردآورى بالا بود. تخمين زده مى‌شد آمار زخميها حداقل چهار برابر تعداد كشتهشدگان باشد.

ليجانگ ووك‌[٢] رئيس سازمان جهانى بهداشت از صدها هزار مجروح سخن ميگفت. مقامات عاليرتبه امور بهداشتى از شمار وسيعى از بيماريهاى ايجاد شده بر اثر اجساد شناور و آبآلوده خبر ميدادند: اسهال خونى، وبا، حصبه و مالاريا تنها تعداد اندكى از آنها بهشمار ميرفتند. اما آشفته كنندهترين ارقام وعده‌هاى ملالآور كمك به ساكنين مناطق مصيبتزده بود. بوش عاقبت پس از بازگشت از تعطيلات تگزاس و بعد از روزها سكوت وعده كمك جزيى ١٥ ميليون دلارى داد كه بعداً به ٣٥ ميليون و سپس به ده برابر، يعنى رقم ٣٥٠ ميليون دلار افزايش يافت.

صرفنظر از اينكه آيا اين كمكها به مستحقان ميرسند يا اينكه فقط برچسب قيمت سياسى هستند، فكر ميكنم جالب باشد آمارهاى ديگرى را نيز از نظر بگذرانيم.

براساس پروژه امنيت ملى و براساس برآوردهاى‌