ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - مقصّر اين حادثه خدا بود
رسمى، جنگ ايالات متحده در عراق تا كنون رقم هنگفتى برابر ١٤٧/ ٥١٣/ ٦١١/ ١٤٧ دلار هزينه دربر داشته است. تقريباً برابر ١٤٨ ميليارد دلار. اين جنگ صرفنظر از عقيده بوش و هواخواهان سياسى او، از نظر همگان غير ضرورى بود.
براساس سخنانNPP ، هزينه اين جنگ ميتوانست به ١٠٢/ ٣٢٩/ ١ خانواده، تنها در ايالات متحده اسكان دهد، يا ميتوانست پشتوانه جهانى بيمارى ايدز را به مدت ١٤ سال تأمين كند. در عوض، اين پول به سمت ماشينآلات جنگى، پنتاگون، مؤسسات دفاعى و شركتها و پيمانكاران گوناگون سرازير شد تا هزينه جنگى فاجعه انگيز را فراهم كنند. جنگى كه جان بيش از صد هزار عراقى و همچنين بيش از هزار سرباز آمريكايى را مطالبه كرد. كمك نهايى ايالات متحده به
قربانيان تسونامى به سختى هزينه ٣٦ ساعت جنگ عراق را دربر ميگيرد. جنگى كه براساس برآوردها روزانه ٢٧٠ ميليون دلار هزينه دربر دارد. در واقع، هزينه يك جت جنگنده شكارى اف- ٢٢ حدود ٢٢٥ ميليون دلار است. يعنى حدود نيمى از كمك پيشكش شده به ميليونها قربانى فاجعه آسيا.
براى بسيارى سرزنش كردن خدا بهترين سناريوى ممكن است. چون اين كار آنها را از اتهامى كه نبايد نسبت به همنوعان خود تحميل مىكردند مبرا ميكند.
اين بيشتر يك صدقه، دهش و دستگيرى از همنوع و امرى اختيارى است. اما ما زمانى كه پول مالياتمان براى تأمين هزينه ريختن بمبهاى آتشزا بر سر خانواده هاى بصره به كار ميرود، يا اينكه براى كمك به اسرائيل مصرف مىشود تا فلسطينيان را در زندانهاى كرانه غربى به حصار بكشد، چقدر اختيار داريم؟
آيا بيشتر آمريكاييها ترجيح نميدادند مبلغ ناچيز نيم ميليون دلار از بودجه روزانه ٥/ ١ ميليارد دلار پنتاگون صرف خريد دو سيستم تسونامى سنج هشدار دهنده شود تا در اقيانوس هند نصب شوند و بتوانند جان هزاران نفر را نجات دهند؟ براساس برآوردهاى مركز نيروهاى جنگ «هزينهاى كه چند ثانيه بمباران عراق براى آمريكا دربر دارد ميتوانست در ساخت سيستمى به كار رود كه از مرگ هزاران نفر جلوگيرى كند».
به هر تقدير چون مقصر اين حادثه خدا بوده، احتياجى نيست برنامههاى جنگى را به خاطر آسيا يى هاى تيرهبخت تغيير داد. به قول جين پرلز[١] از نيويورك تايمز سه ناو جنگى حامل دو هزار تفنگدار دريايى كه از سنديگو عازم عراق شدند تا جنگ ايالات متحده را تقويت كنند ميتوانستند تغيير جهت داده و در عمليات امدادرسانى كمك كنند. به هر حال تصميم بايد اتخاذ مىشد. آخر اين تصميمى «سياسى» است. در حالى كه تغيير جهت كشتيها ميتوانست جان بسيارى را نجات دهد، لزوم سركوب عراقيان تصميمگيرى را سختتر ميكند.
توجه به اينكه سطح آمادگى كشورهاى جهان براى جنگ در مقابل تلاشهاى امدادرسانى آنها رابطه معكوس دارد جالب و در عين حال دلسرد كننده است. به عنوان نمونه در طول جنگ ايالات متحده و انگلستان عليه عراق بمبافكنهاى بى- ٥٢ در پروازهاى روزانه خود از آشيانهشان در اروپاى غربى، تأسيسات نظامى و غير نظامى شمال عراق را بمباران مىكردند و همان شب صحيح و سالم به پايگاهشان باز ميگشتند. در اين ميان در جريان اين حادثه روزنامهنگاران توانستند خود را به آسيب ديدهترين نقاط آچه اندونزى برسانند و روزها قبل از رسيدن كمكهاى امدادى به تهيه گزارش بپردازند. اما وقتى كمكها رسيد مقدارشان به سختى قابل قياس با هزينه بمبارانهايى بود كه كل شهرها و روستاهاى افغانستان و عراق را پوشش ميداد.
انتظار ميرود شمار قربانيان آسيا افزايش يابد. قربانيان بيهويت منتقل گشتند و بسيارى ديگر ماندند تا از خود دفاع كنند و براى اندكى غذا زد و خورد كنند. تا آنجا كه به اقتصاد مربوط مىشود نيازى به برآورد احساس نمىشود. اكثر كسانى كه هلاك شدهاند تقريباً هيچ چيز نداشتند. بازماندگان نيز احتمالًا به عنوان نيروى كارگر ارزان قيمت به كار خواهند رفت.
در اين اثنا حكومت بوش با سؤالات بزرگ فلسفى چون «چرا خدا اجازه ميدهد چنين اتفاقى بيافتد؟»، مذهب چنين حادثهاى را چطور توجيه ميكند؟ و سؤال بزرگتر كه، «آيا خدا وجود دارد؟» توانستند چند روز پوشش خبرى خوبى براى خود كسب كنند و خود را غير اشغالگر جلوه دهند.
وقتى سيلاب فروكش كرد و اجساد دفن يا سوزانده شدند، چيز ديگرى براى اينكه مانع زندگى عادى روزانه ما كه چيزى جز كشتار همديگر و سرمايهگزارى در
هزينه هاى گزاف ماشينآلات جنگى نيست باقى نخواهد ماند. وقت آن مىشود كه به «بلاياى بشر ساخت» خود ادامه دهيم. بلايايى كه فقط آموختهايم آنها را با بيعلاقگى و بدون سخنرانيهاى روشنفكرانه درباره خدا و فيلسوفان قرن هجده بپذيريم. ما انسانها چقدر پر نخوت و متكبريم.
رمزى بارود، روزنامهنگارى كهنهكار است. مقالات او بهطور منظم در بسيارى از نشريات انگليسى و عربى به چاپ ميرسد. او سردبير سايت تاريخچه فلسطين) Palestine Chronicle .Com( و يكى از برنامهسازان تلويزيون ماهوارهاى شبكه الجزيره است.
پى نوشتها:
[١].Martin Kettle
[٢].Lee Jong Wook
[٣].Jane Perlez