پروتستانتيزم (نهضت اصلاح دينى قرن ١٦ اروپا) با هدايت مردانى چون «مارتين لوتر» و «كالوين» موجب ويرانى اروپايى تحت اقتدار كليساى كاتوليك شد و با تقديس نظام فكرى سكولار، پيشاهنگ حركتى شد كه حيات دنيوى را به اساسى‌ترين هدف انسان مبدّل ساخت، چنان‌كه در پى آ «، دين از مسئوليت ايجاد و تأسيس نظام مخصوص خود منفك و تابعى از نظام سكولار گرديد.

چندى بعد پروتستانتيزم در هيئت انقلاب پيوريتن‌ها- در اوّلين سال‌هاى كشف قارّه آمريكا- از انگلستان جدا و در آن سرزمين جديد مبدّل به ادب و فرهنگ مهاجرانى شد كه انگلستان را در هواى «سرزمين موعود» و دسترسى به ثروت و آمال دور و دراز خود ترك كرده بودند.

تأثيرپذيرى بنيان‌گذاران «پروتستانتيزم» از معتقدات و لاهوت عهد قديم بنى‌اسرائيل و بسط اين آموزه‌ها در پيوريتانيسم، با خود نطفه جريانى را داشت كه طى چهارصد سال، همپا با نضج سياسى و اجتماعى آمريكا پرورش ياقت تا آنكه در هيئت جريانى سياسى و مذهبى با عنوان «مسيحيت صهيونيستى» نمودار شد.

«مسيحيت صهيونيستى» متأثّر از عهد قديم و اخبار آخرالزّمانى ساير منابع مرتبط با عهدين، زمينه‌سازى ظهور دوم حضرت مسيح (ع) و حمايت از «صهيونيسم» را در وظيفه خويش وارد ساخت تا از همه‌توانايى‌ها و از جمله قدرت نظامى و اقتصادى آمريكاى قرن ٢١ جهت سركوب مخالفان، سلطه بر سرزمين‌هاى اسلامى و تسلّط بر بيت‌المقدّس به عنوان تخت‌گاه حضرت عيسى (ع) استفاده نمايد.

اصر «پروتستانتيزم، پيوريتانيسم و مسيحيت صهيونيستى» به نحوى محقّقانه و همراه با مطالعه ژرف درباره جريان ياد شده گفت‌وگو مى‌كند.

كاكردهاى ايدئولوژى قومى يهود، كه بنياد آن «برترى قومى يهود» را شكل داده و خاستگاهى توراتى دارد، در تغيير هويت تمدّنى غرب مسيحى و يهوديزه نمودن آن، نقشى بى‌چون و چرا داشته است. نقشى كه تا كنون درباره آن يا سخنى بيان نشده يا كمتر به آن پرداخته شده است. آموزه‌هاى تاريخى- اجتماعى اروپا عموماً (به غلط) بيانگر تضييع حقوق همه جانبه اين قوم است، امبا اينكه اين امر چقدر با واقعيت تطبيق دارد، خود موضوع پژوهش و تحقيقى جدّى و عميق است. يهوديزه كردن باورها و اعتقادات مسيحيت در قرون ميانه بنيان‌ها و شالوده‌هاى كاتوليكى نظام اروپايى را ويران ساخت و باورها، عقايد، ارزش‌ها و هنجارهاى اخلاقى مسيحيت را درگرگون نمود. فرآيند اين همه، سربرداشتن پروتستانتيزم در اروپا بود. پروتستانتيزم در جهان‌بينى خود نگاهى كاملًا عهد عتيقى (توراتى) و رويكردى كاملًادنيايى داشته و از منابع يهودى به شدّت تأثير پذيرفته است. در سايه پروتستانتيزم بود كه نه تنها گناه بزرگ پيامبركشى آنها (به صليب كشده شدن مسيح، پيامبر به زعم ميسيحيت‌