روايات، همه پيامبران الهى به عنوان بشارت دهنده ظهور حضرت معرفى شده اند چنانكه در منابع فرهنگى همه ملتهاى منتشر در جهان نشانه هاى موعود آخرالزمان و اعتقاد به منجى و مصلح جهانى ديده مى شود.

اما تفاوت مهمى كه بين اعتقاد ويژه مكتب تشيع و ساير فرق و مذاهب وجود دارد آن است كه، تمام ويژگيهاى شخصى آن حضرت به همراه نام پدر، مادر، زمان تولد و .... ذكر شده است. همين نوع معرفى، مانع سوءاستفاده مى شود. از همين رو، ما هم ناگزير، مى بايست در معرفى چهره نورانى امام زمان، عليه السلام، از همان سيره نبى اكرم، صلى الله و عليه و آله، و ائمه معصومين، عليهم السلام، تبعيت كنيم. ضمن اينكه، بايد از بروز هر نوع خرافه و انحراف هم جلوگيرى كنيم. متاسفانه اينكه گاهى در جامعه مسايل نادرستى درباره ارتباط با آن حضرت مطرح مى شود كه ممكن است با شان و ساحت مقدس امام زمان ناسازگار باشد، پس بايد بشدت مراقبت كرد و از طرح اين مباحث پرهيز داشت.

نكته ديگرى كه به نظر مى رسد قابل توجه باشد، بهره گيرى از ادعيه است. ادعيه اى كه درباره امام زمان، عليه السلام، وارد شده بسيار سازنده است. شايد رايج ترين آنها همان «دعاى ندبه» باشد كه به صورت سنتى رايج در روزهاى جمعه خوانده مى شود. زيارتهاى بسيارى درباره حضرت وارد شده كه سازنده است كه بايد از اين متون دست نخورده و ادعيه و زيارت استفاده كرد.

ابزارهاى هنرى نيز در كار تبليغ نقش مهم و مؤثرى دارند، به تصوير كشيدن چهره سرخورده بشر امروز كه على رغم همه پيشرفتهاى ظاهرى در امر اقتصاد و تكنولوژى، دچار بحرانهاى روحى و روانى شده بروشنى اين پيام را منتقل مى سازد كه عصر توسعه تكنولوژى و عصر علم و فن آورى، همراه با بحرانهاى روحى و روانى بوده كه اعتقاد به مهدويت و موعود آخرالزمان به عنوان نسخه شفابخش مى تواند به همه سؤالهاى پنهان و آشكار انسان امروز جواب دهد و همه دردهاى بى درمان او را درمان كند. اين سرگشتگى را به بهترين شكل به وسيله ابزار هنرى مى توان نشان داد و تشنگى و نياز او را به معنويت و مهدويت مى توان به تصوير كشيد. يعنى، تصويرسازى از آينده اى اميدبخش و درخشان در برابر پليديها و سياهيهايى كه امروزه اين كره خاكى را در خود فرو برده است.

موعود: در اين باره چه وظايفى را متوجه سازمانهاى فرهنگى كشور مى دانيد؟ و عملكرد آنان را چگونه ارزيابى مى كنيد؟

محمدى عراقى: قديمى ترين مركز فرهنگى و تربيتى حوزه هاى علميه اند، اكثر قريب به اتفاق كتابهايى هم كه درباره مهدى موعود، عليه السلام، نوشته شده توسط نخبگان و برجستگان همين نوع مراكز و حوزه هاى علميه شيعه عرضه شده است. بى گمان نياز به انجام كارهاى بيشتر و آثار متعدد وجود دارد.

پس از حوزه هاى علميه، دستگاههاى تعليم و تربيتى رسمى‌