ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٩ - مثنوى عشق

بيا كه با تو بهاران ز راه مى آيد

سوار توسن مهر و پگاه مى آيد

تو از عشيره آب و گياه و خورشيدى‌

در آسمان خيالم چو مهر و ناهيدى‌

سحر ز شرم نگاهت به حيرت افتاده است‌

ز مهر گرم نگاهت به حيرت افتاده است‌

سحر به بوى تو پلكش گشوده مى گردد د

رون شط سپيده غنوده مى گردد

هنوز حرف دل شاعران امروزى‌

هنوز مثل چراغ سپيده مى سوزى‌

نگاه آينه ها هم به حيرت افتاده است‌

ز حسن روى تو يوسف به غيرت افتاده است‌

نگاه چشم تو آشوب مى كند برپا

خوشا كسى كه شود بر نگاه تو شيدا

ز ايل پاك سحرزاد روزگارانى‌

تو از قبيله گل وز تبار بارانى‌

بهار بى تو عزيزم كجا صفا دارد

بيا كه بى تو و چشمت دلم عزا دارد

به مهر پيك بهاران به خانه ات برگرد

كه بى حضور نگاهت خموشم و دلسرد