ماهنامه موعود
(١)
شماره پنج
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
به ما نگفتند
٤ ص
(٥)
دعاى شب و آه سحر
٦ ص
(٦)
تكليف عاشقان
١١ ص
(٧)
نقش امام عصر در هدايت اهواء و آراء
١٢ ص
(٨)
انا المهدى
٢٠ ص
(٩)
موعود قرآن (قسمت چهارم) حكومت مستضعفين
٢٢ ص
(١٠)
1 موقعيت اين آيه در قرآن
٢٢ ص
(١١)
2 فضاى نزول اين آيه
٢٢ ص
(١٢)
3 مستضعفان چه كسانى هستند؟
٢٣ ص
(١٣)
4 مصاديق اين آيه
٢٥ ص
(١٤)
اى هميشه بهترين
٢٧ ص
(١٥)
اشعار
٢٨ ص
(١٦)
بهار رويا
٢٨ ص
(١٧)
غيرت آفتاب
٢٨ ص
(١٨)
تو را من چشم در راهم
٢٨ ص
(١٩)
مثنوى عشق
٢٩ ص
(٢٠)
پيداى ناپيدا
٣٠ ص
(٢١)
قبله گل
٣٠ ص
(٢٢)
سبزتر از بهار
٣٠ ص
(٢٣)
شمشير عدالت
٣٠ ص
(٢٤)
موعود
٣١ ص
(٢٥)
شكوفه صبح
٣١ ص
(٢٦)
آفتاب مهر
٣١ ص
(٢٧)
عوامل پيروزى سريع حضرت مهدى (عج) امام زمان منصور بالرعب هستند
٣٢ ص
(٢٨)
درآمدى بر نسبت ما و مهدى (ع) در عصر حاضر
٣٦ ص
(٢٩)
تشرفات بين نفى و اثبات
٤١ ص
(٣٠)
موعود جوان
٤٧ ص
(٣١)
سخن اول
٤٨ ص
(٣٢)
شعر و ادب
٥٠ ص
(٣٣)
يك سبد خورشيد
٥٠ ص
(٣٤)
صاحب فردا
٥٠ ص
(٣٥)
منتظران
٥١ ص
(٣٦)
حضور ناگهان
٥١ ص
(٣٧)
مهمانى
٥١ ص
(٣٨)
شب خاطره
٥٢ ص
(٣٩)
اگر او را ببينم به او مى گويم
٥٥ ص
(٤٠)
زردها همه سبز
٥٧ ص
(٤١)
با شما
٥٨ ص
(٤٢)
نامه هاى اين عزيزان رسيد
٥٨ ص
(٤٣)
معرفى كتاب
٥٨ ص
(٤٤)
ويژگى هاى تبليغى قرآن درباره موعود
٦٠ ص
(٤٥)
نگرشى بر دوران غيبت صغرى و نقش نواب خاص
٦٦ ص
(٤٦)
اشاره
٦٦ ص
(٤٧)
پرسش
٧١ ص
(٤٨)
پاسخ
٧١ ص
(٤٩)
ميعادگاه منتظران پرسش شما، پاسخ موعود
٧٣ ص
(٥٠)
رويكرد مسيحيت و غرب به معنويت و مهدويت
٧٦ ص
(٥١)
اى اميد بى پناهان
٧٩ ص
(٥٢)
گفتگو درباره مهدى (ع)
٨٠ ص
(٥٣)
زنده كننده اسلام
٨٤ ص
(٥٤)
دلواپس
٩٠ ص
(٥٥)
شرح دعاى ندبه (قسمت دوم)
٩٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٩ - زنده كننده اسلام

مى نمايد.

اين احاديث صراحت دارد به اينكه امام قائم اسلام را دوباره تازه مى كند و احكام و سنتهاى مرده و فراموش شده را زنده مى نمايد و قرآن را با تفسير و تاويل و تنزيل اصلى خود انتشار مى دهد و منظور از كتاب جديد و سنت جديد همين معنى است نه اينكه كتاب تازه و دين تازه مى آورد چنانكه برخى از فرق ضاله اين اخبار را براى خود مستمسك قرار داده اند.

١٧. چنانكه امام باقر، عليه السلام، فرمود: «لاتذهب الدنيا يبعث الله رجلا منا اهل البيت يعمل بكتاب الله»

دنيا به آخر نخواهد رسيد تا اينكه خداوند از ما اهل بيت مردى را برانگيزاند كه عمل به كتاب خدا (قران) كند.[١]

پى‌نوشتها:


[١]. الخويى، السيدابوالقاسم، تفسيرالبيان، چاپ نجف.

[٢]. نهج البلاغه، شرح وترجمه فيض الاسلام، خطبه ١٨٢.

[٣]. نهج البلاغه، شرح وترجمه فيض الاسلام، خطبه ١٣٨.

[٤]. المجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٩٠.

[٥]. الحرالعاملى، محمدبن الحسن، اثبات الهداة، ج ٣، ص ٥٤٢، ح ٥٢١.

[٦]. المفيد، محمدبن محمدبن نعمان، ارشاد، خطبه ٣٤٣.

[٧]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٥٢، ص ٣٣٨.

[٨]. همان، ص ٣٥٢.

[٩]. المفيد، محمدبن محمدبن نعمان، الارشاد، ص ٣٤٣.

[١٠]. النعمانى، محمدبن ابراهيم، الغيبة، ص ١٧٢؛ المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٥٢، ص ٣٦٦.

[١١]. الصافى الگلپايگانى، لطف الله، منتخب الاثر، ص ٩٨.

[١٢]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٣٦، ص ٢٨٣.

[١٣]. الحرالعاملى، محمدبن الحسن، همان، ج ٣، ص ٤٨٢.

[١٤]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٥٢، ص ٣٥٢.

[١٥]. الطوسى، محمدبن الحسن، تهذيب الاحكام، ج ٢، ص ٥٢؛ الحرالعاملى، محمدبن الحسن، همان، ج ٣، ص ٤٥٤؛ المجلسى، محمدباقر، ج ٥٢، ص ٣٨١.

[١٦]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٥٢، ص ٣٣٢.

[١٧]. المفيد، محمدبن محمدبن نعمان، همان، ص ٣٤٤.

[١٨]. كتاب الغيبة، ص ١٣١.

[١٩]. الحرالعاملى، محمدبن الحسن، همان، ج ٣، ص ٥٨٨.