ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - مشاور تروريسم
- استاد مدعوّ گروه تاريخ «دانشگاه رم»، «ايتاليا»، از سال ١٩٧٥ م. تا ١٩٧٧ م.؛
- مربّى و استاديار «دانشگاه واشينگتن»،[١] (از سال ١٩٧٤ م. تا ١٩٧٦ م.؛
- عضو كميته آمريكايى «صلح در قفقاز».[٢]
خدمات دولتى:
- نماينده ارشد و نائب رئيس كميسيون «چين»- آمريكا، از سال ٢٠٠١ م. تا ٢٠٠٤ م.؛
- مشاور ويژه وزير امور خارجه، در سالهاى ١٩٨١ م. و ١٩٨٢ م.؛
- مشاور ويژه، در سالهاى ١٩٨١ م. و ١٩٨٢ م. و مشاور امور سياسى، از سال ١٩٨٢ م. تا ١٩٨٦ م. در «وزارت دفاع»؛
- مشاور امور امنيت ملّى رئيس جمهور ايالات متّحده، از سال ١٩٨٢ م. تا ١٩٨٦ م.؛
از جمله آثار لدين مىتوان به موارد زير اشاره كرد:
- «بمب ساعتى ايران: تلاش ملّاهاى متعصّب براى ويرانى»،[٣] ٢٠٠٧ م.؛
- «جنگ با سردمداران تروريسم»،[٤] ٢٠٠٢ م.؛
- «اصول ماكياوليسم در رهبرى جهانى امروز»،[٥] ٢٠٠٠ م.؛
- «خيانت به آزادى: چگونه ايالات متّحده جنبش دمكراتيك جهانى را پس از جنگ سرد، رهبرى مىكند؟»،[٦] ١٩٩٦ م.؛
- «سياستمدارى خطير، نگاهى از درون به ماجراى ايران كنترا»،[٧] ١٩٨٨ م.؛
- «كمونيسم اروپاى غربى و سياست خارجى آمريكا»،[٨] ١٩٨٧ م.؛
- «دوراهى ابرقدرتها: آمريكا و اتّحاد جماهير شوروى در پايان قرن»،[٩] ١٩٩١ م.
مقالات:
- «حمله سياسى، اهرمى براى مبارزه با سردمداران تروريسم در ايران و سوريه»، ٢٠٠٣ م.؛
- «نوبت روسيه و ايران فرارسيده است»، ٢٠٠٣ م.؛
- «فرانسه عامل بنبست عمليات در آنكارا»، ٢٠٠٣ م.؛
- «ايران: سلاحهاى هستهاى»، ٢٠٠٣ م.؛
- «عراق: جنگ گسترده»، ٢٠٠٣ م.؛
- «پدرخواندگان تروريسم»، ٢٠٠٣ م.؛
- «پايان سناريوى جهان»، ٢٠٠٢ م.؛
- «استبداد خاورميانه، دشمن واقعى»، ٢٠٠٢ م.؛
- «جنگ با تروريسم در بغداد، پايان نمىيابد»، ٢٠٠٢ م.؛
- «انقلاب بعدى ايران»، ٢٠٠٢ م.؛
- «از كمونيسم تا فاشيسم»، ٢٠٠٢ م.؛
- «حسرت آزادى در خاورميانه»، ٢٠٠٢ م.؛
پيشينه:
مايكل آرتور لدين يكى از نومحافظهكاران كهنهكار است. او كه كار خود را از مؤسّسه «آمريكن اينترپرايز» آغاز كرد، از سال ١٩٧٠ م. به بعد، همواره يكى از طرفداران اصلى سياست خارجى مداخلهجويانه آمريكا بوده است. او از تمامى برنامههاى نظامى حمايت مىكند؛ از جنگهاى «كنترا» به پشتيبانى آمريكا در آمريكاى مركزى در دهه هشتاد گرفته تا برنامه جنگ عليه تروريسم كه با هدف مبارزه با فاشيسم اسلامى[١٠] ايجاد شده است.[١١]
سابقه آكادميك:
لدين دكتراى خود را در رشته اروپاى مدرن از دانشگاه ويسكانسين مديسون اخذ كرده است. يكى از اعضاى هيئت علمى گروه تاريخ دانشگاه واشينگتن در «سنتلوئيس»، در مصاحبه با روزنامه واشينگتن پست عنوان كرده بود كه به دليل مسائلى در مورد با كيفيت بورسيه تحصيلى و استفاده بدون اجازه از كار يك فرد ديگر، استخدام لدين در آن دانشگاه، منتفى شد.[١٢]
پس از آن، لدين به عنوان استاد ميهمان در دانشگاه رم منصوب شد. يكى از استادان اصلى لدين، يك مورّخ يهودى متولّد «آلمان»، به نام جورج موشه[١٣] بود كه وى دستيارى تحقيق او را بر عهده داشت. موشه دو كتاب معروف در مورد سوسياليسم ملّى نوشته بود. فرد ديگرى كه تأثير زيادى بر لدين داشت، رنزو دى فليچه،[١٤] مورّخ ايتاليايى بود. لدين از ديدگاههاى سياسىاى برخوردار بود كه بر لزوم مبارزه با تمركز قدرت در دست دولت و محوريت آزادى انسان تأكيد مىكردند.[١٥]
گفته مىشود اين ديدگاهها الهامبخش دولت بوش بودهاند.
طرفدار سرسخت ماكياولى:
لدين از طرفداران سرسخت نيكولو ماكياولى بوده و او را يكى از بزرگترين انديشمندان سياسى مىداند. از نظر لدين، ماكياولى براى پاسداشت و دفاع از آرمانگرايى، آرمانگرايى دمكراتيك و رئاليسم سياسى را باهم درآميخته بود.
مشاور تروريسم:
در اوايل دهه ١٩٨٠ م.، لدين همراه با ويليام كولبى،[١٦] رئيس پيشين «سيا»، كلير استرلينگ،[١٧] ويراستار سابق نيوزويك، در كميته تازه تأسيس «سنا» در امور نويسندگان و آرناد بورشگريو،[١٨] در حوزه امنيت و تروريسم حاضر شد. در آن زمان، لدين و بورش گريو هر دو، براى «مركز مطالعات راهبردى و بين المللى» در «دانشگاه جورجتاون»، كار مىكردند.[١٩] هر چهار نفر اذعان داشتند كه معتقدند: شوروى از گروههاى تروريستى مختلف، حمايت مادّى، آموزشى و معنوى به عمل مىآورد.[٢٠]
لدين از دهه ١٩٦٠ م.، در قسمتهاى مختلفى، از قبيل رسانهها، دولت، دانشگاه و انديشكدهها فعّاليت داشته است. واشينگتن پست در مارس ٢٠٠٣ م. در مقالهاى با تأكيد بر نقش لدين در دولت جرج بوش، از او، به عنوان يكى از نخبههايى كه كارل روو،[٢١] مشاور قدرتمند «كاخ سفيد»، از آنها مشاوره مىگيرد، نام برد. در اين مقاله آمده است: اين دو، پس از انتخاب جرج بوش، با هم آشنا شدند و كارل به لدين گفت: هر وقت ايده خوبى داشتى، مرا هم در جريان بگذار. هر هفته يا يك