فيزيكى در خورشيد را تشريح كرده است؛ گزارش‌هاى علمى تخصّصى در مورد پژوهش‌هاى خورشيد و فضا، پرده از يك نوع عدم فعّاليت و كم‌كارى بى‌سابقه در فعّاليت‌هاى خورشيد برداشته است. خانم آنجيلا سپيك، دانشمند ستاره‌شناس «دانشگاه ميسورى»[١] مى‌گويد: خورشيد در هر يازده سال، يك‌بار مراحل مختلف فعّاليت را پشت سر مى‌گذارد و دوره‌ها داراى نوسانات دراز مدّتى است كه ممكن است يك قرن ادامه يابد.

اين در حالى است كه محافل علمى، كاهش فعّاليت خورشيد را كه در خالى شدن خورشيد از لكّه‌هاى خورشيدى، به مدّت ٢٦٦ روز، تنها در سال ٢٠٠٨ م. نمود يافت، رصد كرده‌اند. شايان ذكر است اين مسئله از سال ١٩١٣ م. تا اين سال، روى نداده بود و سال ٢٠٠٩ م. سالى بود كه خورشيد بيشترين كم‌كارى را داشته است. پديده لكّه‌هاى خورشيدى‌[٢] (شكل ٤) در واقع، بارزترين نشانه فعّاليت بالاى خورشيد است. لكّه‌هاى خورشيدى عبارتند از مساحتى از گاز كه از مساحت محيط آن در سطح مرئى خورشيد، سردتر است و اين در اثر ميدان‌هاى مغناطيسى قوى است كه مانع نفوذ خارجى حرارت و دما از داخل خورشيد، به سطح آن مى‌شود.

اين لكّه‌ها يا سياه‌چاله‌ها، ابرهاى گازى تاريكى هستند كه اساساً از هيدروژن تشكيل شده‌اند و كمى بالاتر از سطح مرئى خورشيد قرار مى‌گيرند. اين لكّه‌ها از دو منطقه تشكيل شده‌اند، محلّ مركزى تاريكى كه حرارت آن به ٣٧٠٠ درجه مى‌رسد و منطقه شبه تاريك كه حرارت آن به ٥٢٠٠ درجه مى‌رسد. اين لكّه‌ها، ارتباط تنگاتنگى با نشانه‌هاى طبيعى ظهور كه مرتبط با خورشيد است، دارند و اين‌گونه تفسير مى شوند.

پديدار شدن صورت و سينه يك انسان در خورشيد

اين لكّه‌هاى خورشيدى كه بر سطح خورشيد قرار دارند، داراى اشكال مختلفى هستند و ممكن است خورشيد در زمانى در برگيرنده صدها لكّه خورشيدى باشد و در زمان‌هاى ديگرى ممكن است هيچ نوع لكّه‌اى نداشته باشد. اين به دليل فعّاليت پياپى خورشيد است. قطر اين لكّه‌ها از ٩٦٠ كيلومتر در زمانى كه تنها باشند و ٩٦ هزار كيلومتر، زمانى كه گروهى باشند، در نوسان است. بزرگ‌ترين مجموعه لكّه خورشيدى كه تا امروز ثبت شده است در آوريل سال ١٩٤٧ م. بوده كه قطر آن حدود ١٣٠ هزار كيلومتر بوده است.

مردم جهان، شاهد يك رويداد تاريخى بى‌سابقه خواهند بود؛ آن رويداد اين است كه اين لكّه‌ها يا سياه‌چاله‌ها (در مناطق مختلف تاريكى) به صورت چهره و سينه يك انسان كه شبيه يك شخصيت معروف براى بشر است، تجسّم يا تجسّد مى‌يابد و اين بسيارى از مردم را شگفت‌زده خواهد كرد.

بى‌حركت ماندن خورشيد در چند ساعت‌

دانشمندانى كه خورشيد را رصد مى‌كنند، معمولًا از شمار لكّه‌هاى خورشيدى بر سطح آن براى اندازه‌گيرى ميزان فعّاليت خورشيد استفاده مى‌كنند. شمار اين لكّه‌ها در زمانى كه اوج خورشيدى ناميده مى‌شود، به حدّاكثر خود مى‌رسد، سپس در زمان و دوره‌اى ديگر، به پايين‌ترين مقدار خود مى‌رسد. در زمان اوج فعّاليت خورشيد، انفجارات خورشيدى و طوفان‌هاى ژئو مغناطيسى، به مقدار بسيار زياد روى مى‌دهد.

مردم جهان در آينده، شاهد انفجارات سهمگينى در خورشيد خواهند بود كه در زمان‌هايى كه فعّاليت خورشيد در اوج خود بوده، بى‌سابقه بوده است؛ اين امر سبب توقّف خورشيد از حركت يا سبب حركت كند و بر عكس آن به دليل عكس‌العمل در مقابل آن انفجارها خواهد بود. اين زمان حدود ٢ تا ٣ ساعت خواهد بود.[٣] در اين زمان، مردم از يك سو، به دليل اينكه شاهد طولانى‌تر شدن ناگهانى روز هستند و از سوى ديگر، به دليل اينكه خورشيد گرماى بيشترى به زمين مى‌فرستد، احساس مى‌كنند كه خورشيد متوقّف شده است.

كسوف و خسوف در زمان غيرطبيعى و معهود آن‌

هنگامى كه فعّاليت خورشيد به اوج و حدّاكثر خود مى‌رسد، انفجارهاى سهمگين در آن، روى مى‌دهد كه اين انفجارها، سبب تقويت ميدان‌هاى مغناطيسى‌اى كه لكّه‌هاى خورشيدى را به وجود مى‌آورند، مى‌شود و با قدرت انفجارها و فعّاليت ميدان‌هاى مغناطيسى، لكّه‌هاى خورشيدى افزايش مى‌يابد و همين امر، سبب تيره و تار شدن سطح خورشيد مى‌شود.

در آينده ما شاهد روى دادن دو انفجار پياپى و دو قطب مغناطيسى بسيار قوى خواهيم بود كه باعث تيره و تار شدن خورشيد، دو بار، در همان ماه (رمضان) مى‌شود و در آن حال خورشيد، هيچ‌گونه اشعه و پرتوى به زمين نمى‌فرستد. يك انفجار باعث خورشيد گرفتگى در وسط ماه و يك انفجار باعث ماه گرفتگى در آخر ماه مى‌شود؛ در حالى‌كه ماه به صورت هلال است.

به اين ترتيب، خسوف و كسوف رخ داده، بنابر دلايل معهود و شناخته شده قبلى و در زمان طبيعى خود نخواهد بود و اين يكى از نشانه‌هاى ظهور قائم (ع) است كه روايت امام باقر (ع) بر آن تأكيد كرده و همه به دليل تغيير و تحوّلات فيزيكى مشخّصى است كه در خورشيد روى مى‌دهد؛[٤] البتّه اين به دليل نزديك شدن يك ستاره دنباله‌دار به زمين نيست كه نيلى در كتاب «الطور المهدوى»[٥] به آن اشاره كرده و گفته است كه سبب مى‌شود كره زمين با زاويه مختلف و جديدى به گردش در آيد، مشرق و مغرب آن تغيير كند و باعث طلوع خورشيد از مغرب شود. اين يكى از نشانه‌هاى قيامت است نه يكى از نشانه‌هاى قيام مهدى (عج) ... بنابراين كسوف و خسوف در زمان غيرطبيعى و شناخته شده آن، به دليل تغيير و تحوّلاتى است كه در خورشيد روى مى‌دهد و حديث اميرالمؤمنين (ع) در مورد صيحه و ندا در بيست و سوم ماه رمضان، تأكيد كننده اين مطلب است: «فرداى آن روز، هنگام ظهور، خورشيد به رنگ‌هاى مختلف درمى‌آيد و سياه و تاريك مى‌شود.»[٦] شايان ذكر است كه اين دليل روشنى براى وقوع ماه گرفتگى در روز ٢٥ ماه رمضان، به دليل تاريكى خورشيد است.

بنابراين، مطالعات و پژوهش‌هاى جديد در مورد خورشيد و گزارش‌هاى‌