١٤. در جهان امروز، هرگز عشق‌هايى از نوع عشق‌هاى شرقى از قبيل ليلى و مجنون، خسرو و شيرين رشد و نمو نمى‌كند. اين قصّه‌ها بيانگر واقعيات جامعه شرقى آن روز است. از اين داستان‌ها مى‌توان فهميد كه زن بر اثر دور نگه داشتن خود از دسترس آسان مرد تا كجا پايه خود را بالا برده است و تا چه حد، سر نياز مرد را به آستان خود فرود آورده است. درك زن از اين حقيقت، تمايل او را به پوشش بدن خود و مخفى كردن خود به صورت يك راز افزايش داده است؛

١٥. ويل دورانت مى‌گويد: زنان دريافته‌اند كه دست و دل بازى، مايه طعن وتحقير است؛ خوددارى از انبساط و امساك در بذل و بخشش، بهترين سلاح براى شكار مردان است. اگر اعضاى نهانى انسان را در معرض عام تشريح مى‌كردند، توجّه ما به آن جلب مى‌شد، ولى رغبت و قصد، به ندرت تحريك مى‌گردد. مرد جوان به دنبال چشمان پر از حياست و بى‌آنكه بداند حس مى‌كند كه اين خوددارى ظريفانه از يك لطف و رقّت عالى خبر مى‌دهد؛

١٦. مولوى، عارف نازك انديش و دوربين، در تأثير حريم و حائل ميان زن و مرد در افزايش قدرت و محبوبيت زن در بالابردن مقام او وگداختن مرد در آتش عشق و سوز، مثالى لطيف آورده است. او مرد و زن را به آب و آتش تشبيه كرده و مى‌گويد:

زن چون آب و زن چون آتش است، اگر حائل از ميان آب و آتش برداشته شود، آب به آتش غلبه مى‌كند و آن را خاموش مى‌سازد امّا اگر حائل و حاجبى ميان آن دو باشد، مانند اينكه آب را در ديگى قرار دهند وآتش را در زير ديگ روشن كنند. آن‌وقت است كه آتش، آب را تحت تأثير قرار خواهد داد، اندك اندك آن را گرم مى‌كند و جوشش در او به وجود مى‌آورد تا آنجا كه سراسر وجود او را تبديل به بخار مى‌سازد؛

١٧. مرد برعكس آنچه تصّور مى‌شود، در عمق روح خويش، از ابتذال زن و از تسليم و رايگانى او متنفّر است؛

١٨. مرد هميشه عزّت و استغنا و بى‌اعتنايى زن را نسبت به خود ستوده است؛

١٩. به طور كلّى، رابطه‌اى است ميان عدم دسترسى آسان و فراق از يك سو و عشق و سوز و گران‌بهايى از سوى ديگر؛ همچنان كه رابطه‌اى است ميان عشق و سوز از يك سو و هنر و زيبايى از سوى ديگر؛ يعنى عشق با فراق و عدم دسترسى آسان شكوفا مى‌شود وهنر و زيبايى نيز درعشق رشد و نمو مى‌يابد؛

٢٠. برتراند راسل مى‌گويد: ازمنظر هنر، مايه تأسّف است كه به آسانى به زنان بتوان دست يافت و بهتر آن است كه وصال زنان دشوار باشد، بدون آنكه غيرممكن گردد؛

ويل دورانت در «لذّات فلسفه» مى‌گويد: آنچه بجوييم و نيابيم، عزيز و گران‌بها مى‌گردد؛

٢١. زيبايى به قدرت ميل بستگى دارد و ميل به اقناع و ارضا، ضعيف با منع وجلوگيرى، قوى مى‌گردد.