ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٧ - ب برخى از پيام هاى اين حديث

«وَما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ.»[١]

٣. اگر در زمره «اهلِ» امام خود نيستيد و آن‌قدر قرب به او نداريد، لااقل بكوشيد از شيعيان او شويد: «عن أهلى و شيعتى»؛ اگر چه لطف و رحمت خدا و اولياى او موجب دفع بلاهاى بسيارى از دوستان ايشان نيز مى‌شود، امّا پيام حديث، ضرورت حركت در مسير شيعه شدن دارد؛

٤. بكوشيد قابليت و ظرفيت خود را آن‌قدر اعتلا ببخشيد تا شايسته گرفتن فيض معرفت از امام خود شويد؛

٥. تلاش كنيد خود نيز زمينه‌هاى دفع بلا را براى خود به وجود آوريد و اين، از طريق قرب به امام حاصل مى‌شود؛ چون او كانون رحمت الهى است.

راستى اگر امام از ما سؤال كند: آيا مرا مى‌شناسى؟ پاسخى درخور خواهيم داشت؟

پى‌نوشت‌ها:

[١]. مجلسى، محمّدباقر، «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٣٠.

[٢]. «النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ وَ أَهْلُ بَيْتِى أَمَانٌ لِأُمَّتِى» ( «ينابيع الموده»، ج ١، ص ٧٢.)

[٣]. «اصول كافى»، ج ١، ص ٢٥١.

[٤]. سوره شورى، آيه ٣٠.