در «تلمود» آمده است: از آن‌رو كه مسيح دروغگوست و بدان سبب كه محمّد (ص) به [حقّانيت‌] او (مسيح) اعتراف كرد و اعتراف‌كننده به [حقّانيت‌] دروغگو، دروغگويى مانند اوست، واجب است كه با دروغگوى دوم به جنگ برخيزيم؛ همچنان كه با دروغگوى اوّل جنگ كرديم.

رژيم نامشروع اسرائيل پس از سال ١٩٦٧ م. به شكل آشكار و واضح به جنگ با عقايد اسلامى پرداخته است؛ از جمله اين روش‌ها مى‌توان به حمايت اين رژيم از فرقه‌هاى استعمارى (اسماعيليه، بهائيت، قاديانى و ...) اشاره كرد.

رژيم صهيونيستى، اجازه نشر افكار و عقايد اين فرقه‌ها را در «فلسطين اشغالى» صادر و راه را براى عرضه جهانى افكار و عقايد آنان از طريق ايجاد كنگره جهانى آن در شهر «حيفا» هموار كرد. اين رژيم، به افكار و عقايد منحرف اين گروه‌ها در رسانه‌هاى عمومى مختلف خود حقّ انتشار داده است.

تجربه نشان داده است كه غرب براى به حاشيه راندن و تضعيف انگيزه‌ها و حركت‌هاى اسلامى، از سياست موازى‌سازى و ايجاد تفرقه مذهبى و قومى استفاده كرده است و مى‌توان انتظار داشت، غرب مجدّداً از اين حربه در جهت مقابله با امواج شيعى در منطقه استفاده كند، تلاش شبكه آقاخان براى نفوذ در «ايران»، به دليل قوّت و قدرت انديشه شيعى اثناعشرى و حاكميت جمهورى اسلامى در ايران، همواره با ناكامى مواجه شده است؛ امّا به نظر مى‌رسد، بازيگران عرصه بين‌الملل و به خصوص «انگلستان»، براى به حاشيه راندن جريان اصيل شيعى در منطقه، از فرقه اسماعيليه و شبكه آقاخان استفاده خواهند كرد.

اسماعيليان گروهى به اصطلاح، شيعه هستند كه امامت را به اسماعيل، فرزند امام جعفر صادق (ع) ختم مى‌كنند و او را امام هفتم مى‌دانند.

فرقه اسماعيليه، دومين فرقه پرجمعيت شيعه، بعد از اثناعشرى است. اينان هم‌زمان با روزگار سامانيان سربرآوردند؛ در سال ١٤٨ ه. ق. (٧٦٥ م.) در «كوفه» از شيعيان جدا شدند و دست به نهضتى سياسى، مذهبى براى براندازى عبّاسيان زدند. آنها قائل بودند كه حكومت عدل، توسط امامى از فرزندان اسماعيل‌بن جعفر (پسر بزرگ امام صادق (ع) به وجود مى‌آيد و سده‌ها با توان بسيار به پراكندن انديشه خويش پرداختند.

امروزه از شمارشان كاسته شده‌است. اسماعيليان در قطعاتى از تاريخ، داراى حكومت بوده‌اند؛ مثل «فاطميون مصر» و «الموت ايران». بنابراين توانستند عقايد خود را مكتوب و نظام‌مند كنند. آنها اكنون در ايران بسيار كمياب و در برخى كشورها، مانند «هندوستان»، «تانزانيا» و «كنيا» پراكنده‌اند؛ چنان‌كه هانرى كربن مى‌گويد: اسماعيليان نزارى پس از سقوط «قلعه الموت» به دست مغولان و نابودى كتب موجود در آن، منابع خود را از دست دادند؛ امّا اسماعيليان مستعلوى كه در دوره‌