ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - نگاهى گذرا به زندگى نامه حضرت معصومه (س)

نگاهى گذرا به زندگى‌نامه حضرت معصومه (س)

سيدامير محمّد ماسوله‌اى‌

ترجمه از عربى: مليحه سركرده‌

حضرت فاطمه (س) دختر هفتمين امام شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع)، خواهر امام رضا (ع) و از سلاله خاندان اهل بيت (ع) على‌بن ابى‌طالب (ع) و فاطمه زهرا (س) دختر رسول خدا (ص) هستند.

مادر مكرّم ايشان و امام رضا (ع) نجمه خاتون است كه به ايشان تكتم هم مى‌گويند و كنيه ايشان امّ البنين است و بعد از ولادت امام رضا (ع) طاهره ناميده شدند. در مورد فضايل مادر ايشان بسيار گفته شده و در آن زمان، به تقواى الهى شهره بودند.

حضرت فاطمه معصومه (س) در شرايطى در خانه امام موسى‌بن جعفر (ع) چشم بر جهان گشودند كه روزگار سختى براى پدر بزرگوارشان بود؛ چرا كه در شرايط دشوار زندان، اسارت و مرارت‌هاى طاقت‌فرسايى كه حاكمان عبّاسى بر ايشان تحميل كرده بودند، به سر مى‌بردند.

آگاهى دقيق نسبت به تاريخ ولادت ايشان كار دشوارى است؛ ولى برحسب روايات زيادى كه آمده است، ايشان در ١٥ ذى‌قعده سال ١٧٣ ه. ق. متولّد شدند.

نام اين بانوى بزرگوار فاطمه و در بيشتر اوقات با اسم شريفه معصومه همراه است و به ايشان فاطمه معصومه مى‌گويند. بر اساس روايات اين لقب از سوى امام رضا (ع) به اين بانوى والا مقام اسلام داده شده است؛ به اين‌گونه كه: «هركس معصومه را در «قم» زيارت كند، مانند كسى است كه مرا زيارت كرده است.»[١]

معصومه صفت آن بانوى بزرگوار يا به نوعى اسم ديگر ايشان است و اين نام دلالت دارد بر اينكه ايشان از نظر طهارت روح و كمالات معنوى،