ساكن نموده و آنها را اخراج كرده‌ام، بدانند به خدا سوگند! من آنها را از مسجد بيرون نكرده و على را ساكن ننموده‌ام؛ بلكه خداوند، آنها را بيرون نموده و على (ع) را در مسجد اسكان داده. خداوند عزّ و جلّ به جناب «موسى (ع)» و برادرش «هارون»، وحى فرمود كه براى قومشان در «مصر» خانه‌هايى بسازند و اين خانه‌ها را قبله قرار داده و نماز بخوانند. سپس به موسى (ع) امر فرمود كه كسى در مسجدش ساكن نشده و نكاح در آن نكرده و جُنُب در آن داخل نشود؛ مگر هارون و فرزندان او.

و آگاه باشيد كه على (ع) نسبت به من، به منزله هارون نسبت به موسى (ع) است. او برادر من است؛ نه اهل من. جايز نيست احدى در مسجد من نكاح كند؛ مگر على و ذريّه او. حال بدانيد هر كسى كه از اين بدش آمد و اين حكم او را بد حال نموده، پس آنجا [برود].» (با دست به طرف شام اشاره فرمود.)[١]

خداوند متعال، در هدايت و ارشاد مردم براى شناخت آن ذوات مقدّسه، با اعلام مؤيد بودن اهل بيت (ع) به روح‌القدس به امر خاصّى اشاره كرده است كه وقوع آن درباره هيچ انسانى و هيچ مخلوقى جز برگزيدگان خاصّ خودش اتّفاق نيفتاده است.

مفضّل بن عمر مى‌گويد: از امام صادق (ع) راجع به دانستن امام (ع) درباره آنچه را در اطراف زمين است با اينكه خودش در ميان اتاقى است كه پرده‌اش افتاده، پرسيدم.

فرمودند:

«اى مفضّل! خداى تبارك و تعالى در پيغمبر (ص) پنج روح قرار داد:

١. روح زندگى كه با آن بجنبد و راه رود؛

٢. روح قوّه كه با آن قيام و كوشش كند؛

٣. روح شهوت كه با آن بخورد و بياشامد و با زنان حلال خود نزديكى كند؛

٤. روح ايمان كه با آن ايمان آورد و عدالت ورزد؛

٥. روح القدس كه با آن بار نبوّت كشد.

چون پيغمبر (ص) وفات كند، روح القدس از او به امام (جانشينش) منتقل شود و روح القدس، خواب و غفلت و ياوه‌گرى و تكبّر ندارد و چهار روح ديگر، خواب و غفلت و تكبّر و ياوه‌گرى دارند و به وسيله روح القدس همه چيز درك مى‌شود.»[٢]

در همين‌باره، امام معصوم (ع) در پاسخ به سؤال سائلى فرمودند:

«از زمانى كه خداى عزّ و جلّ آن روح را بر محمّد (ص) فرو فرستاده، به آسمان بالا نرفته است و آن روح در ما هست.»[٣]

شواهد يادشده، مؤيد اين نكته است كه امام (ع)، از خاندان رسول مكرّم (ص) حقيقتى است نازل شده از عالم غيبى بر فرش زمين و