ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - ريشه هاى تاريخى قساوت و توحّش داعش كجاست؟
او چنين كرد. غيلان مىگفت: من از كسانى كه بنىاميّه را پيشوايان هدايت مىانگارند، بيزارم. آنگاه كه هشام بن عبدالملك به حكومت رسيد براى غيلان محاكمهاى نمايشى ترتيب داد و سه مسئله كلامى درباره خداوند و تشبيه و جبر و اختيار پرسيد و چون غيلان اظهار بىاطّلاعى كرد، گفتند كافر شده است و او را كشتند!
٣. جهمبن صفوان نيز به جرم كفر كشته شد؛ امّا دليل حقيقى آن اين بود كه در پايان دوره اموى در «خراسان» همراه با حارث بن سريج شورش كرد. او در شورش خود به رهبرى حارث، دعوت به «قرآن» و سنّت و شورا مىكرد؛ امّا او را به جرم كفر كشتند.
٤. جعدبن درهم را روز عيد قربان به جرم كفر سر بريدند و ما امروز از قاتل او ستايش مىكنيم. دليل واقعى قتل او اين بود كه با يزيدبن مهلب رابطه سياسى داشت و خالد قسرى (از حكّام اموى) بدون محاكمه و شنيدن حرفهاى او، وى را كشت و ادّعا كرد كه او كافر شده است!
٥. قنبر، غلام امام على عليه السلام به علّت ارتباط و محبّتش نسبت به آن امام، توسط حجّاج سر بريده مىشود؛ در حالىكه ما براى رسوا نشدن حجّاج بر اين جنايت، چشم مىپوشيم و البتّه نواصب و دشمنان اهل بيت عليه السلام از اين جنايت خرسندند!
٦. كميلبن زياد نخعى، تابعى عابد و يار على عليه السلام و يكى از حاملان علم او نيز به همين دليل، توسط حجّاج سر بريده مىشود و ناصبىها بر اين جنايت شادمانى مىكنند.
٧. رشيد هجرى، صحابى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم كه در نبرد احد در جبهه اسلام حاضر بود، توسط زياد بن ابيه به جرم كفر، تكّه تكّه مىشود؛ در حالىكه جرم او چون قنبر و كميل، اخلاص و دوستىاش نسبت به على عليه السلام بود.
٨. ابورافع را بنىاميّه پانصد ضربه شلاق زدند تا از دوستى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم دست بردارد و دوستى بنىاميّه را بپذيرد. نواصب هرگز اين عمل را تخطئه نكردند؛ امّا شلاق خوردن احمدبن حنبل (توسط عبّاسيان) را كه كمتر از اين مقدار بود، بر بام دنيا فرياد كرده اند.
٩. ميثم تمّار را به جرم كفر به دار آويختند و زبانش را بريدند؛ چون از ياران خاصّ امام على عليه السلام بود؛ همچون قنبر و كميل و رشيد هجرى و احمقان بر اين جنايت كف زدند.
١٠. عمروبن حمق خزاعى، صحابى مهاجر (و از ياران على عليه السلام) به دستور معاويه سرش را بريدند و در دامان همسرش كه در زندان معاويه بود، انداختند. ناصبىها بر اين جنايت شادمانند و صحابى بودن و هجرت او را ناديده مىانگارند.
١١. ثبجاء، زنى صالح توسط ابن زياد در دوران حكومت معاويه كشته و عريان و واژگون به دار آويخته مىشود و ناصبىها بر اين جنايت سكوت مىكنند.
١٢. مصدع معرقب از اهل حديث به دليل آنكه از لعن امام على عليه السلام امتناع كرد، دوپايش را بريدند.
١٣. حطيط، زيات يكى از صالحان فقير و تهىدست به دليل دوستىاش نسبت به على عليه السلام توسط حجّاج كشته شد و البتّه ناصبىها از اين جنايت خرسندند.
١٤. عبدالرّحمنبن حسان بكرى به دستور معاويه زنده دفن شد؛ چون با حجر بن عدى رفاقت داشت. آن وقت ناصبىها و افراطىهاى سلفى در برابر اين جنايت سكوت مىكنند؛ امّا زندانى شدن احمدبن حنبل و ابنتيميه را جار مىزنند.