رسيدن انسان به حقيقتى از حقايق و درك سرّى از اسرار قوانين جامعه بشرى، بزرگترين معجزه مى‌باشد و از اين مقام ارجمند و مرتبه رفيعه به اين كلمه تعبير مى‌شود: محمّد، پيامبر حق از طرف خداوند قادر دانا و فرستاده اوست.[١]

جان ديون پورت‌

جان ديون پورت‌ (١٧٨٩- ١٨٧٧ م.)، اسلام شناس معروف انگليسى در كتاب «يك منقبت درباره محمّد و قرآن»، چاپ لندن، سال ١٩٨٦ م. چنين مى‌نويسد:

حضرت محمّد [صلى الله عليه و آله و سلم‌] را بايد يك مصلح دينى و قانون‌گذارى دانست كه در قرن هفتم ميلادى در «عربستان» ظهور كرده است. وى بدون ترديد بزرگترين شخصيّتى است كه قارّه آسيا مى‌تواند به وجود چنين فرزندى مباهات كند.

تُولْستوى‌

لئو تولستوى‌ (١٩١٠- ١٨٢٨ م). نويسنده مشهور روسى در كتاب خود، به نام «محمّد [صلى الله عليه و آله و سلم‌]» مى‌گويد:

جاى هيچ‌گونه شبهه و ترديد نيست كه پيامبر اسلام از بزرگان مصلحان دنيا است؛ آن هم مصلحى كه به جامعه بشريت خدمات شايانى كرده است و اين فخر و مباهات براى او بس است كه يك ملّت خونريز و وحشى را از چنگال اهريمنان عادات زشت و شنيع برهانيد و راه ترقّى را بر روى آنان بازكرد و حال آنكه هر مرد عادى نمى‌تواند به چنين كار شگرفى اقدام كند و نتيجه بگيرد.

بنابراين شخص شخيص پيامبر اسلام، سزاوار همه گونه احترام و اكرام مى‌باشد. شريعت پيامبر اسلام به علّت توافق آن با عقل و حكمت در آينده عالم‌گير خواهد شد.

ادوارد كيب بن، مورّخ انگليسى‌

شخص محمّد [صلى الله عليه و آله و سلم‌] از نظر جمال و زيبايى صورى امتيازاتى داشت و اين امتيازات را جز از نظر كسانى كه فاقد آنند، نمى‌توان ناچيز انگاشت. او پيش از آنكه به سخنرانى بپردازد، چه شنونده يك نفر بود و چه جمعى بودند، همه مجذوب لطف و محبّت او مى‌شدند و توجّه همه به سوى او جلب مى‌شد. صورت آراسته و آمرانه، سيماى موقّر و باشكوه، چشمان نافذ، تبسّم مليح و جاذب، محاسن پرمو، قيافه‌اى كه نماينده تمام احساسات روحى وى بود و سرانجام نكات و لطائفى را كه در محاوره به كار مى‌برد، همه را وادار مى‌كرد كه در برابر او صداى هلهله و تكريم را بلند كنند.

در امور اجتماعى و كارهاى مربوط به زندگى، كلّيه آداب و رسوم كشورش را دقيقاً رعايت مى‌كرد. تواضع و احترام او در برابر اغنيا و بينوايان يكسان بود. وضوح و صراحتى كه در گفتار نشان مى‌داد، جاى اختفايى براى مقاصد نهايى او نمى‌گذاشت. آداب معاشرتى را كه در برابر دوستان، از نظر رفاقت و سابقه نشان مى‌داد، همان بود كه به عموم مردم، از نظر بشر دوستى رعايت مى‌كرد.

حافظه‌اش قوى و پردامنه و هوش و ادراكش سهل و اجتماعى بود. نيروى تصوّرش عالى، قضاوتش صريح و روشن و سريع و قاطع بود؛ هم داراى قدرت فكر و انديشه بود و هم داراى قدرت عمل و اقدام.

و گرچه نقشه او به تدريج با موفّقيت توسعه پيدا مى‌كرد، با اين حال، اوّلين فكر رسالت الهى وى داراى نشان نبوغ اصيل و عالى است.

استانلى لين پول‌

از نظر قدرت انديشه و علوّ فكر و زيبايى و صفاى احساس، داراى موهبت خاصّى بود. بيمار را عيادت و هر جنازه‌اى را تشييع مى‌كرد. دعوت هر غلامى را براى شام مى‌پذيرفت. جامه‌اش را خودش رفو مى‌كرد. بزهايش را خودش مى‌دوشيد و كارهاى خانه‌اش را شخصاً انجام مى‌داد. گفته‌هاى گذشتگان را به طور خلاصه نقل مى‌كرد. وقتى كه با كسى دست مى‌داد، هيچ وقت زودتر از طرف مقابل دستش را عقب نمى‌كشيد. از كسانى كه تحت حمايت و سرپرستى او مى‌زيستند، او با وفاترين حمايت كننده بود. هر كسى او را مى‌ديد، خود به خود به او احترام مى‌كرد. هركس به او نزديك مى‌شد، او را به شدّت دوست مى‌داشت. هركس او را ديده چنين توصيف كرده و گفته است.

نه بيشتر از آن تاريخ و نه بعد از آن تاريخ، كسى را مانند او نديده‌ام. هيچ‌كس به سكوت و كم‌حرفى او ديده نشده است و هر وقت حرف مى‌زد، آكنده از استحكام و متانت و حزم بود. آنچه را مى‌گفت، هيچ وقت كسى نمى‌توانست آن را فراموش كند.

پيامبر اسلام يكى از بزرگترين و عالى‌مقام‌ترين شخصيّت‌هاى تاريخ جهان است و كتابش همان قرآن مى‌باشد كه مجموعه‌اى از وحى‌هاى‌