«هيچ‌كس براى كشتن ما شتاب نمى‌كند؛ مگر آنكه زنا زاده باشد.»[١] اين مضمونى است كه در بسيارى از روايات مى‌توان ديد. مضمونى كه اشاره مى‌كند در هنگام مداخله شياطين در نطفه انسان، به جاى به دنيا آمدن انسانى با مقصد الهى، سربازى به جنود ابليس افزوده مى‌گردد؛ چنانچه امام صادق عليه السلام ضمن روايتى به‌ ابابصير فرمودند: «در صورتى كه زن و مرد در هنگام نزديكى، نام خداوند را بر زبان نرانند، شيطان در آن عمل، دخالت مى‌كند.» آنگاه حضرت به اين آيه استناد كردند كه خداوند خطاب به ابليس فرمود:

«وَشارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ؛[٢]

ودر اموال و فرزندانشان با آنان شريك كن.»

آنگاه حضرت در تكميل سخن خود فرمودند:

«همانا شيطان براى آن مى‌آيد كه با زن هم‌بستر گردد؛ همان‌گونه كه مرد با او هم‌بستر مى‌گردد ... و نكاح مى‌كند همان‌گونه كه مرد زن را به نكاح خود درمى‌آورد.» ابابصير پرسيد: چگونه بفهميم كه چنين اتّفاقى رخ داده است يا خير؟ حضرت فرمودند: «به وسيله حبّ و بغض ما. كسى كه ما را دوست داشته باشد، نطفه‌اش از نطفه عبد است و آن كس كه بغض ما را داشته باشد، نطفه‌اش نطفه شيطان است.»[٣]

سخن امام صادق عليه السلام را مقدّمه‌اى بر ماجراى خونبار عاشورا و فاجعه كشتار مظلومانه سبط نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‌كنيم و به بررسى نسب قاتلان حضرت سيّد الشّهداء عليه السلام مى‌پردازيم. باشد كه دشمنان خدا را بهتر بشناسيم.

يزيد بن معاويه‌

مسلّماً پدر يزيد، معاويه‌ نبود. به احتمال زياد به علّت وجود قاعده فراش‌[٤] فرزند زنازاده‌ ميسون‌ را به معاويه منتسب ساختند. ميسون، مادر يزيد، از قبيله كلبيان و دختر بَجدَل كلبى‌ است.[٥] زمانى كه شهرت زيبايى و اندام موزون او به گوش معاويه رسيد، معاويه، نديده عاشق او شد و در سن ٥٢ سالگى او را به كاخ فراخواند و با او ازدواج كرد. ميسون، زنى از قبيله مسيحيان بود و يزيد نيز در دامن همين قبيله بزرگ شد و مسيحيان را به مسلمانان ترجيح مى‌داد. تا آنجايى كه براى پسرش، خالد، مربّيان مسيحى آورد.

زمانى كه ميسون با معاويه ازدواج كرد، باكره نبود. نطفه يزيد نيز زمانى بسته شد كه ميسون از غلام پدرش، سفّاح‌، باردار شد.[٦]

عبيدالله بن زياد بن‌ابيه‌

عبيدالله بن زياد كه در زبان حضرت‌ زينب كبرى‌ (س)، ابن مرجانه‌ خوانده شده است،[٧] فرزند زنازاده مردى بود كه به علّت مشخّص نبودن پدرش، او را زياد فرزند پدرش! (زيادبن ابيه) مى‌خواندند.

مادر عبيدالله بن زياد، مرجانه، زنى بود كه در كلام اميرمؤمنان على عليه السلام،