مهذّب و متديّن دستور داد كه به «مسجد جمكران» مشرّف شوند و در پشت‌بام مسجد به صورت دسته‌جمعى زيارت عاشورا را با صد سلام و صد لعن و «دعاى علقمه» بخوانند. آنگاه به حضرت موسى‌بن جعفر عليه السلام، حضرت ابوالفضل عليه السلام و حضرت على اصغر عليه السلام متوسّل شوند، رفع گرانى و نزول باران را از خداوند بخواهند.

چهل تن از طلبه فاضل و متديّن به امر مرجعيّت اعلاى تشيّع به ميعادگاه عاشقان شرفياب شدند. زيارت عاشورا را طبق دستور آن مرجع آگاه انجام دادند، مسجد جمكران را به قصد «قم» ترك كردند. هنوز به دِه «جمكران» نرسيده بودند كه بارانِ رحمت سيل‌آسا فرو ريخت و طلّاب ناچار شدند كه لباس‌هاى خود را در آورند، كفش‌هاى خود را به دست بگيرند و از ميان سيلاب‌ها عبور كنند.[١]

٣. داستان همسرِ صالحه استاد اشرف حدّاد را همه شنيده‌اند كه به زيارت عاشورا مداومت داشت. در شب اوّل رحتلش، سه بار امام حسين عليه السلام به ديدارش تشريف‌فرما شدند و در بار سوم، امر فرمودند كه عذاب را از اهل آن قبرستان بردارند.[٢]

٤. سيّد احمد رشتى‌ هنگامى كه از قافله عقب ماند و از زندگى دست شست، توسّل فراوان نمود. سرانجام به محضر كعبه دل‌ها تشرّف يافت. حجّت خدا بعد از فرمان نماز شب و «جامعه كبيره» فرمود:

«شما چرا عاشورا نمى‌خوانيد؟ عاشورا، عاشورا، عاشورا.»[٣]

٥. مرحوم‌ ميرزا ابراهيم محلّاتى‌، عموى محروم آيت الله‌ حاج شيخ بهاءالدّين محلّاتى‌، در شب ٢٤ صفر ١٣٣٦ ه. ق. در «شيراز» رحلت كرد. در همان شب مرحوم‌ شيخ مشكور در «نجف اشرف» حضرت‌ عزرائيل‌ عليه السلام را در رؤيا ديد و از او پرسيد: از كجا تشريف مى‌آوريد؟ فرمود: از شيراز. از قبض روح ميرزا ابراهيم محلّاتى مى‌آيم.

از وضع آن مرحوم در عالم برزخ پرسيد؛ فرمود: در بهترين حالت است. خداوند هزار فرشته موكّل فرموده كه از او اطاعت كنند.

پرسيد: از كجا ايشان به اين مقام رسيده‌اند؟ فرمود: او سى سال تمام بر زيارت عاشورا مداومت داشت.

شيخ مشكور خوابش را براى‌ ميرزا محمّدتقى شيرازى‌ نقل كرد. او به شدّت گريه نمود. گفت: خواب است. فرمود: بلى؛ وليكن خوابِ شيخ مشكور است.

فرداى آن روز، تلگرافى از شيراز رسيد و صادقه بودن رؤياى شيخ مشكور بر همگان ثابت شد.[٤]

٦. مرحوم‌ شيخ صدرا بادكوبه‌اى‌ كه بر زيارت عاشورا مداومت داشت، در ١١ شعبان ١٣٩٢ ه. ق. درگذشت. پس از ٢٣ سال هنگامى كه قبر شريفش در موقع تخريب «وادى السّلام» توسط رژيم‌ عفلقى‌ شكافته شد، پيكر پاكش، تر و تازه پديدار گرديد.[٥]

٧. مرحوم حاج شيخ حسن فريد كه داستان سامرّاء را از مرحوم حائرى‌ شنيده بود، به گرفتارى سختى مبتلا مى‌شود. از روز اوّل محرّم به زيارت عاشورا شروع مى‌كند. روز هشتم از بركت آن زيارت، به صورت خارق العادّه‌اى مشكلش حل مى‌شود.[٦]

٨. بانويى كه تا بيست سال بعد از ازدواج، اولاددار نمى‌شد، با مداومت بر زيارت عاشورا- به مدّت چهل روز- صاحب فرزند شد.[٧]

٩. مرحوم آقا نجفى اصفهانى‌ مى‌نويسد:

دو چلّه زيارت عاشورا جهت مطالب مشروع خواندم و نتيجه گرفتم.[٨]

١٠. مرحوم‌ حاج شيخ عبدالنّبى عراقى‌ كه كتاب ارزشمندى در