ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٠ - نسل هاى نورانى، تولّدهاى پاك
آن دوره به تصوير كشيده است. او مىگويد:
زمانه اين گونه گرديده است كسانى كه نسب معيّنى ندارند، به رياست مىرسند. آنها خود را به كسى به دروغ نسبت مىدهند؛ در حالى كه نسبى پست و بد ذات دارند. خلفاى اوّل و ثانى و ثالث و معاويه و ديگران كه همگى صاحب نسبهاى غيرمعروف و پست بودهاند، بر مردم رياست كردهاند و اگر حرامزادگى فرزندان سعد نبود، آنها نيز به رياست نمىرسيدند.[١]
كسانى كه بر پيكرها اسب راندند
پس از شهادت امام حسين عليه السلام و يارانشان، عمر بن سعد ملعون فرياد زد: چه كسى داوطلب مىشود كه بر بدن حسين اسب بتازد؟
ده نفر از سختدلترين مردم جلو دويدند كه عبارت بودند از: اسحاقبن حوبه (كسى كه پيراهن امام را غارت كرد)، اخنسبن مرثد، حكيمبن طفيل، عمربن صبيح صيداوى، رجاءبن منقذ عبدى، سالمبن خيمثمه جعفى، صالحبن وهب جعفى، واحظبن غانم، هانىبن ثبيت حضرمى و اسيدبن مالك. (لعنهم الله اجمعين)
اينان در برابر كارى كه دنيا و آخرتشان را بر باد داد، جايزه كوچكى از ابن زياد گرفتند. مرحوم ابنطاووس در كتاب ارزشمند خود، «لهوف»، ذكر مىكند كه هر ده تن آنها حرامزاده بودند.[٢]
در زيارت عاشورا تمامى اين ناپاك زادگان را لعنت مىكنيم و مىگوييم:
«وَ لَعَنَ اللهُ آلَ زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ وَ لَعَنَ اللهُ بَنى امَيَّةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ ابْنَ مَرْجانَةَ وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللهُ شِمْراً وَ لَعَنَ اللهُ امَّةً اسْرَجَتْ وَ الْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ ...؛
وخدا لعنت كند خاندان زياد و خاندان مروان را و خدا لعنت كند تمامى بنىاميّه را و خدا لعنت كند فرزند مرجانه (ابنزياد) را. خدا لعنت كند عمربن سعد را و خدا لعنت كند شمر را و مردمى را كه اسبها را زين كردند و دهنه زدند و به راه افتادند براى پيكار با تو.»
نسلهاى نورانى، تولّدهاى پاك
از طريق روايات مىتوان دريافت كسى كه توّلدى ناپاك دارد، ويژگىهاى اخلاقى و رفتارى خاصّى مىيابد كه او را براى مقابله با حق مستعد مىسازد. صحنه عاشورا، صحنهاى است كه تمامى ناپاكان (در نسل و خوراك و رفتار و دين) در برابر تمامى پاكى قرار گرفتند؛ پاكى و طهارتى كه حتّى كوردلان يزيدى نيز مىديدند؛ چنانچه قاتل امام حسين عليه السلام در آخرين لحظات، گستاخانه خطاب به ايشان مىگويد:
پدرت بهترين مردمان بعد از پيغمبر برگزيده، صاحب تعظيم و احترام است و من امروز تو را مىكشم و به زودى پيشمان خواهم شد و به دوزخ خواهم رفت؛ ولى به خاطر كينهاى كه در دل دارم، خون تو را بر