ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨ - در رثاى حضرت زهرا سلام الله عليها

از على نقل است كان روح روان‌

غسل چون مى‌داد زهراى جوان‌

امر مى‌فرمود طفلان را به خواب‌

تا نيفتد كودكان را اضطراب‌

آنچنان گويى كه مادر خفته است‌

يا مگر دخت پيمبر خفته است‌

تا حسين از سر نگيرد ناله را

خود ز مژگان حسن دنباله را

الغرض تا نوبت‌بازو رسيد

غسل زهرا چون كه بر پهلو رسيد

شير يزدان ناله‌اى جانكاه كرد

آنچنان كه كودكان آگاه كرد

كآى ماه من به ابرويت قسم‌

بر كبوديهاى بازويت قسم‌

گفت اسما: كاى ولى روزگار

كز تو روشن شد ز انجم شام تار

تو سفارش مى‌كنى ما را به صبر

ليك خود گريان به زهرا همچو ابر

گفت اسما را شه عاليجناب‌

با دل نالان و با چشم پر آب‌

كآى اسما شرم دارم من ز دوست‌

زين كبوديها كه بر بازوى اوست‌

مى‌زند چون حلقه در چوب من‌

آه اسما پهلوى محبوب من‌

شرم دارم زين سبب از روى او

چون نديدم تا كنون بازوى او

داغ زهرايم ز نو در جان فزود

كين كبوديها ز من پنهان نمود

آه اسما دست‌يارم را ببين‌

واى پهلوى نگارم را ببين‌

پهلوى در مانده‌اى اى وى من‌

آه اى صديقه كبراى من.