ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧ - حضرت زهرا، سلام الله عليها؛ فرياد رسا بر سر بدعتها
اسلامى رو به تزايد گذارد، آن زمانى كه علماى دربارى به تبعيت از ملا و مترفين جامعه اسلامى به تنآسايى و شادخوارى رو كردند، غير قابل انتظار نمىنمود اگر تنها پنجاه سال پس از رحلت رسول اكرم، صلىاللهعليهوآله، همان صحابهاى كه زمانى بزرگترين مباهات و افتخار ايشان همراهى پيامبر، صلىاللهعليهوآله، بود و همان تابعينى كه به پيروى از صحابه، پاسدارى از سنت رسول خدا، صلىاللهعليهوآله، را بزرگترين وظيفه خويش مىشمردند، راه شريعه را بر پسر پيامبر، صلىاللهعليهوآله، كه جز براى حق قيام نكرده بود سد كنند و بر او و اهل حرم او شمشير و تازيانه كشند يا سفيهانهپيرامون او را تهى سازند.
همچنين غيرقابل انتظار نمىنمود اگر آن برج عاج تمدنى كه بر پايههايى از اسلام التقاطى و دربارى بنا شده بود، همچون فوارهاى به اوج رسيده بر مرداب بىهويتى سرنگون شود. آرى! «واقعيت آن است كه اسلام التقاطى و دربارى از همان آغاز عقيم زاده شد و تمدنى چنين سستپايه اگرچه در ظاهر باليد و سر به آسمان سود ليكن از درون پوسيد و بر خاك فرو افتاد» و اين همه تجلى عملى همان وعدهاى بود كه سالها پيش از اين واقعه و دو سه ماهى پس از آنكه على، عليهالسلام، همسر و فرزندان خود را بر استرى مىنشاند و كوچه به كوچه و خانه به خانه به دنبال همپيمانى از آن همه مدعيانى كه مصاحبتبا رسول خدا، صلىاللهعليهوآله، را حافظ دين و دنيايشان مىدانستند سر مىكشيد و جوابش نمىگفتند، دو سه ماهى پس از آنكه بر در خانه على، عليهالسلام، هجوم آوردند و شعلههاى آتش را بر اهل بيت پيامبر، صلىاللهعليهوآله، عرضه كردند، دو سه ماهى پس از آنكه ريحانه باغ رسول، صلىاللهعليهوآله، را به جرم عدم سازش با سنتشكنان غاصب ولايت ميان در و ديوار ناجوانمردانه تازيانه زدند؛ بر لسان مبارك صديقه مطهره فاطمه زهرا جارى شده است و اين واپسين سخنان زهراى اطهر، عليهاالسلام، در بستر بيمارى است:
به خدا سوگند اگر سررشتهاى را كه پيامبر به على سپرد بدو مىسپردند، بنرمى به راهشان مىبرد، بىآنكه مركبشان از نفس افتد يا كه خود آسيمهسر گردند. و بيقين به آبشخورى لبريز از آب گوارا واردشان مىساخت و چنان سيرابشان مىساخت و چنان سيرابشان مىكرد كه هر سيرابى به چشم حيرت در ايشان بنگرد ... و بيقين درهاى آسمان و زمين را مىگشود و بر ايشان بركت فرود مىآورد. [اما نكردند] و زودا كه خداوند به كيفر كردارشان مؤاخذهشان كند.
پىنوشتها:
[١]. سوره توبه (٩)، آيه ٤٩.
[٢]. سوره آل عمران (٣)، آيه ٨٥.
[٣]. همان، آيه ١٤٤.
منابع و مآخذ:
١. بلاغاتالنساء ابوالفضل احمد بن طاهر مروزى
٢. كتاب سليم بن قيس هلالى و ترجمه فارسى آن اسرار آلمحمد (ترجمه اسماعيلانصارى)
٣. جامعه رشد يافته قرآنى، آفتهاو عبرتها، امين ميرزايى، روزنامه كيهان شماره ١٤٩١٦، ص ٦