عالم ربانى شيخ ابراهيم بن محسن كاشانى، (م ١٣٤٥ ق.) در كتاب ارزشمند «الصحيفة الهادية و التحفة المهديه» كه با تقريظى از مرحوم آيةالله حاج سيد اسماعيل صدر، بيش از يك قرن پيش منتشر شده، متن دعاى ندبه را به نقل از باب مزار كتاب بحارالانوار نقل كرده است.[٢]

١٢. ميرزا محمدتقى موسوى اصفهانى‌

نادره زمان، عاشق صاحب الزمان، حاج ميرزا محمد تقى موسوى اصفهانى (م ١٣٤٨ ه ق.) در كتاب شريف «مكيال المكارم» بيش از يكصد دعاى ماثور از امامان نور، براى دوران غيبت آن خورشيد جهان افروز نقل كرده، از جمله دعاى مبارك ندبه را به نقل از علامه مجلسى و محدث نورى آورده است.[٣]

صاحب مكيال علاوه بر كتاب ياد شده، در كتاب «وظيفه مردم در غيبت امام زمان، عليه‌السلام» نيز به عنوان وظيفه پنجاه و دوم مى‌فرمايد:

در روزهاى جمعه، عيد غدير، عيد فطر و عيد قربان، دعاى ندبه را كه متعلق به آن جناب است و در زادالمعاد مسطور است، با حالت‌خوش و توجه بخواند[٤].

١٣. محدث قمى‌

خاتم المحدثين مرحوم حاج شيخ عباس قمى، (م ١٣٥٩ ق.) در كتاب شريف «مفاتيح الجنان» كه در اثر اخلاص مؤلف بزرگوارش در شرق و غرب جهان منتشر است و در خانه هر يك از شيعيان اهل‌بيت، يك يا چند نسخه از آن يافت مى‌شود، در ضمن اعمال سرداب مقدس و زيارتهاى حضرت صاحب الزمان، عليه‌السلام، دعاى شريف ندبه را به نقل از «مصباح الزائر» سيد بن طاووس، قدس سره، روايت كرده است.

١٤. شيخ محمدباقر فقيه ايمانى‌

عاشق پاكباخته حضرت ولى‌عصر، ارواحنا فداه، مرحوم حاج شيخ محمد باقر فقيه‌ايمانى، (م ١٣٧٠ ق.) كه از ٧٧ اثر تاليفى خود، ٢٧ مجلد آن را به كعبه مقصود، قبله موعود، حضرت صاحب الزمان، عليه‌السلام، اختصاص داده، در كتاب پر ارج «فوز اكبر» متن دعاى ندبه را (از صفحه ١١٥ تا ١٢٥) آورده، بر خواندن آن تاكيد فراوان نموده، و انگيزه آن را در سه عنوان بيان فرموده است:

١. براى روشنى چشم انسان با مشاهده جمال آن حضرت.

٢. براى رفع هم و غم آن حضرت.

٣. به قصد تعجيل در امر فرج.[٥]

١٥. سيد محسن امين‌

مورخ كبير، سيدمحسن امين عاملى، مؤلف اعيان‌الشيعه. (م ١٣٧١ ق.) متن دعاى ندبه را در كتاب «مفتاح الجنات» آورده است‌[٦].

اگر بخواهيم از همه كتب ادعيه و زياراتى كه دعاى ندبه را نقل كرده‌اند ياد كنيم، دامنه سخن طولانى و از حوصله يك مقاله خارج مى‌شود، از اين رهگذر دامن سخن فرا مى‌چينيم و بحث گسترده را به فرصتى ديگر موكول مى‌كنيم و علاقه‌مندان را به آثارى كه مستقلا در اين رابطه به رشته تحرير در آمده، ارجاع مى‌دهيم.[٧]

به تجربه ثابت‌شده كه وجود اقدس حضرت ولى‌عصر، ارواحنا و ارواح العالمين فداه، به مجالس و محافلى كه دعاى ندبه در آن خوانده مى‌شود، عنايت‌خاصى دارند، و در برخى از آثار مكتوب به برخى از اين عنايتها اشاره شده است و اگر خداوند توفيق دهد تعدادى از آنها را در فرصتى گرد آورده به مشتاقان تقديم مى‌كنيم، در اينجا فقط اشاره‌اى كوتاه به فهرست آنها داريم:

١. داستان ملا زين العابدين سلماسى در سرداب مقدس، كه صدرالاسلام همدانى آن را نقل كرده است.[٨]

٢. داستان مرحوم آيةالله حاج ميرزا مهدى شيرازى كه مرحوم علامه قزوينى براى نگارنده نقل فرموده است.

٣. داستان مرحوم آيةالله ميرجهانى، كه نگارنده مكرر از زبان خودشان استماع نموده است.

٤. داستان تعدادى از نيكبختان،