ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٣ - مهتاب روشنگر
مهتاب روشنگر
|
از فاطمه يادگار، زينب |
فرزانه روزگار، زينب |
|
|
مجذوب چراغ راه توحيد |
پروانه جان نثار، زينب |
|
|
ز آيات حجاب و حسن مستور |
يك معجز آشكار، زينب |
|
|
در پرده شرم و هاله نور |
دردانه باوقار، زينب |
|
|
پيوسته به هر زمان شكوفا |
با هر گل و هر بهار، زينب |
|
|
رفعت بنگر كه شد على را |
خود زينت و افتخار، زينب |
|
|
همراه حسن، صبور و نستوه |
محنت كش و غمگسار، زينب |
|
|
در زندگى حسين و سجاد |
همراز امين و يار، زينب |
|
|
ما بين دو قله امامت |
شد رابط استوار، زينب |
|
|
با راس برادرش هماهنگ |
سرگشته به هر ديار، زينب |
|
|
او ماه و سر حسين خورشيد |
روشنگر شام تار، زينب |
|
|
مانند على به وقت گفتار |
پر شوكت و اقتدار، زينب |
|
|
كوبنده، بيان آتشينش |
چون صاحب ذوالفقار، زينب |
|
|
قربانى عشق، لايموت است |
احياگر اين شعار، زينب |
|
|
داده است حديث عاشقان را |
با نام خود اعتبار، زينب |
|
|
در كرب و بلا كه آخرين بار |
شد زائر آن مزار، زينب |
|
|
هم جاى رقيه بود خالى |
هم خسته و بى قرار، زينب |
|
|
آخر به ديار شام جان داد |
با غصه بى شمار، زينب |
|
|
اينك نظرش «حسان» به مهدى است |
در حالت انتظار، زينب |