ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٥ - طرح مسأله
بياييم اين تشنگى و عطش را «درك و احساس» كنيم.
چه؛ ما انسانها همه، به فطرت خويش تشنه اين زمزم زلال عشق هستيم، اما به آن توجه نداريم و احساسش نمىكنيم!
پس بياييم آن را احساس كنيم!
و چون احساس كرديم، آن را از خداوند درخواست كنيم؛ «او» كه بيايد، كام تشنه جهان را جرعه جرعه حق و عدالت، و جان عطشناك انسان را سبو سبو عشق و صميميت و آرامش خواهد نوشاند؛
زيرا او:
«آب گواراى تشنهكامى انسانها»[١] است؛
و «ابر بارنده»[٢] خوبيها و والاييها؛
و «باران پر بار»[٣] پاكيها و صميميتها؛
و «چشمهسار جوشان»[٤] ارزشها؛
و «آبشار»[٥] زلال سپيديها و كرامتها؛
و «بهشت»[٦] جان آدمها.
و بگويم:
يك «بحر» در اين «سبو» جا گرفته است:
و من مىدانم تو خواننده خوب و صميمى، دوست دارى به حريم «اين بهشت» قدم نهى؛ پس با هم بدان سو مىرويم.
طرح مسأله
طرح مساله، به اشارت چنين است:
الف) بر كسى پوشيده نيست كه مكتب امامت و ولايت در اسلام ناب، از اهميتى حياتى و جايگاهى بس بلند برخوردار است. اسلام بدون ولايت، آسمانى بىخورشيد و پيكرى بىجان بيش نيست.
ب) و در اين مكتب، «مهدويت» به همان اندازه مهم، ژرفناك و ارجمند است.
اعتقاد به «مهدى موعود» و منجى بشريت در اسلام، خود، يك «فرهنگ» است. انديشه و آرمانى است كه با سرنوشت اسلام، سعادت و سيادت مسلمين، آينده جهان و بشريت، و هدف آفرينش، ارتباطى اصيل و تنگاتنگ دارد.
در اين مبانى، اكنون سخنى بيشتر نداريم و چنانكه گفتيم به اشاره مىگذريم.
ج) و اين فرهنگ خود، از گستره و ابعادى وسيع برخوردار است و مىسزد كه هر يك، به ژرفايى و زيبايى روشن شود و در خور تفصيلى شايسته تبيين گردد؛ همچون:
معرفت، حجت، غيبت، انتظار، حيات و مرگ جاهلى، تشكيل حكومت، وظايف و مسؤوليتهاى زمان غيبت، نشانههاى ظهور، حقوق امام عصر، عليهالسلام، بر شيعيان، ارتباط با آن حضرت، ديدار آن وجه دلآراى الهى و بسيارى از موضوعات ديگر.
در اين ميان، موضوع «دعا براى فرج امام عصر، عليهالسلام» جايگاه و اهميتى ويژه دارد، زيرا:
اولا: با بسيارى از آن گستره و ابعاد متنوع فرهنگ مهدويت، ارتباط دارد؛ با: ايمان، معرفت، محبت،