دشمنان دين، اولاد پيغمبر، صلى الله عليه وآله، را سه دسته كردند، يك دسته را مانند على وحسن و حسين و ساير ائمه وسادات بنى الحسن كشتند و يك دسته را مانند اهل بيت سيدالشهدااسير نموده شهر به شهر گردانيدندو دسته ديگر را از وطن آواره كردند، حضرت امير، عليه السلام، در نجف دفن شد و سيدالشهدا، عليه السلام، در كربلا. و امام موسى، عليه السلام، و امام جواد، عليه السلام، در كاظمين و امام رضا، عليه السلام، در خراسان وامام على النقى، عليه السلام، و امام حسن عسكرى، عليه السلام، درسامرا دفن شدند؛ و امامزادگان وسادات از ترس دشمنان متفرق دربلاد گرديدند.

منهال بن عمر طايى در مسجدجامع شام و به قولى در بازار، كنارخرابه خدمت حضرت زين العابدين، عليه السلام، رسيد، ديد به عصا تكيه داده و ساقهاى پاى او مانند دو نى، ضعيف و باريك شده و خون از او مى ريخت و رنگ آنحضرت زرد گرديده؛ عرض كرد: چگونه صبح كرديد؟ فرمود: چگونه باشد حال كسى كه اسير يزيد است، زنان و كودكان ما تا حال غذايى سير نخورده، و چادر تمامى به سرندارند، و هميشه در حال نوحه وگريه مى باشند. مثل ما اهل بيت مثل بنى اسرائيل شده كه فرعونيان پسران ايشان را مى كشتند و زنها رابا لت باقى مى گذاشتند.

عرب به واسطه پيغمبر، صلى الله عليه وآله، بر عجم افتخاركردند و قريش به نام آن حضرت برعرب مباهات نمودند و ما كه خانواده آن حضرت باشيم بعضى را به قتل رسانيده و دسته اى رااسير و اطراف شهرها گردانيدند، وحق ما را غصب نمودند و بالاى منبرها؛ ما و پدران ما را سب و شتم مى كنند، و هرگاه يزيد ما را بطلبد مارا گمان آنست كه براى قتل، مى طلبد، بعد فرمود: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ منهال مهيار شاعر، خوب گفته است:

يعظمون له اعوار منبره و تحت ارجلهم اولاده و ضعوا باى حكم بنوه يتبعونكم و فخركم انكم صحب له تبع‌

اين امت براى احترام پيغمبر، صلى الله عليه وآله، چوبهاى منبر او راتعظيم مى كنند، ولى اولاد او را زيرپاى نهادند، فرزندان او در هر حكمى بايد تابع شما باشند. با اينكه فخرشما آنست كه از تابعين و اصحاب اوييد، منهال گفت: حال به كجامى رويد؟ فرمود: جايى كه ما را