ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧ - تمام نبوت، همه ولايت
تمام نبوت، همه ولايت ...
مجيد امينى
از وراى قرون، چون كوهى استوار از صبر، بر اسبى راهوار از عزم مىآيد .. در دستان آسمانىاش براى سركوبى نامردمان شمشير مىخروشد و براى هدايت مردمان قرآن مىدرخشد، مىآيد چون شهابى درخشان در تيرهترين شب بشريت، مىآيد چون قامت بلند راستى در جنگل هراس انگيز ناراستيها.
عمامه محمد، صلّىاللّه عليهوآله، بر سر، پيراهن محمد، صلّىاللّه عليهوآله، در بر، پاى افزار محمد، صلّىاللّه عليهوآله، بر پا، قرآن محمد، صلّىاللّه عليهوآله، در سينه و شمشير على، عليهالسلام، در دست، با مهر زهرا، سلاماللهعليها، و صبر حسن، عليهالسلام، و شجاعت حسين، عليهالسلام، و عبادت سجاد، عليهالسلام، و علم باقر، عليهالسلام، و صدق صادق، عليهالسلام، و بردبارى كاظم، عليهالسلام، و رضاى رضا، عليهالسلام، و جود جواد، عليهالسلام، و هدايت هادى، عليهالسلام، و هيبت عسكرى، عليهالسلام، مىآيد.
سراپا نماد نبوت و ولايت است، تمام پيامبران را در خويش دارد؛ چون آدم آدميتى نو بنيان مىنهد؛ چون نوح با كوله بار صدها سال درد و ستمكشى بر پشت، خدا را بر كافران مىخواند، چون ابراهيم نداى توحيد سر مىدهد و بتها را سرنگون مىكند، چون موسى، عليهالسلام، بر فرعونيان ستمگر مىشورد، چون عيسى، عليهالسلام، انسانيت مرده را زنده مىسازد، و چونان محمد مصطفى، صلّىاللّه عليهوآله، صلاى فلاح عالميان برمىدارد.
آينه پرستش حق ازلى است آنگاه كه به نماز مىايستد، و طنين وحى پيامبران در گفتار او چون به موعظه مىنشيند؛ فريادش قرون را در مىنوردد و شمشير خشمش فرعونيان را براى ابد در هِرم نابودى دفن مىكند.
قيامش كه همسنگ قيامت است قيامت و دنيا را برمىانگيزد، و ظهورش كه مظهر ديانت است، دين را بر جهان حكمفرما مىسازد، دستانش كه شاخههاى پر بار درخت امامت است زمين را به آسمان پيوند مىزند، و گفتارش كه قرين وحى خداست فرشتگان را به همسايگى انسان مىخواند.
چون برمىخيزد ضلالت به خاك مىافتد، و چون سر بر مىدارد هدايت قيام مىكند، قيامش مسلخ تباهيهاست، و نامش مرگ نامردميها، آغازش پايان جباران است، و دوامش استمرار صلاح درستكاران، غيبتش شب يلداى مشتاقان ستمديده اوست، و ظهورش صبح راستين محبان به جان رسيده او.
سيطره حكومت الله را به اذن اللَّه بر جهان تثبيت مىكند، و ژرفاى معناى ناشناخته خلافت انسان را بر جهانيان آشكار مىسازد. وجودش آيت بزرگ خداست، و غيبتش تفسير غيب، و ظهورش مبشر معاد، و قيامش تفسير تعهد و جهاد، و كلامش تأويل قرآن، و نگاهش نوح درياى مهرِ پيامبران بر گمشدگان ... و سرانجام اوست كه كاروان دين را به سر منزل مقصود مىرساند و بر رسالت پيامبران و زحمات آنان وصول و حصول مىبخشد.