سيره پيامبر اكرم با نگاهى به قرآن كريم - قرائتى، محسن - الصفحة ٣٦ - پيامبر و امور خانواده
خانوادگى پيامبر استفاده مىشود كه ما فهرستوار نقل مىكنيم:
١- زن بايد رازدار باشد تا شوهرش بتواند اسرارى را براى او بگويد. «اسرّ النبى»
٢- بيان تمام حرفها براى تمام افراد خانواده ضرورتى ندارد. «الى بعض ازواجه»
٣- آبروى افراد را حفظ و نام آنان را نبريد. «بعض ازواجه»
٤- زنان پيامبر معصوم نبودند زيرا راز آن حضرت را فاش كردند و فرمان توبه گرفتند.
«نبّأت»
٥- پيامبران نيز گرفتار مسائل خانوادگى بودند. «نبّأت به»
٦- خداوند به پيامبرش عنايت ويژه دارد و مشت كسانى را كه نسبت به حضرت وفادار نيستند باز مىكند. «اظهره اللّه عليه»
٧- رهبر جامعه نبايد از امور داخل خانواده خود غافل باشد. «اظهره اللّه»
٨- لغزشها را به خود افراد بگوئيد نه ديگران. «عرّف بعضه»
٩- در مديريت تغافل وسعه صدر لازم است. پيامبر همه فاش شدهها را به رخ همسرش نكشيد (و از بعضى امور تغافل و اعراض كرد و فقط گوشهاى از راز فاش شده را به همسرش گوشزد كرد «واعرض عن بعض»
١٠- آن كه سرّى را فاش مىكند احتمال دهد سرّش فاش شود. «نبّات ... نبّانى ...»
١١- سرچشمه علم پيامبران علم خداوند است. «نبّانى العليم الخبير»
١٢- خبر دهنده بايد عالم و خبير باشد. «نبّانى العليم الخبير»
١٣- ايمان به حضور و علم خداوند مىتواند انسان را از هر گونه گناه و توطئه باز دارد.
١٤- بخاطر يك خلاف همه را زير سئوال نبريد فقط گوينده و شنونده راز بايد توبه كنند. «تتوبا»
١٥- براى افراد شرمنده راه توبه را باز كنيد. «تتوبا»
- شنيدن راز نيز گناه است خداوند به گوينده و شنونده راز مىفرمايد: اگر هر دو توبه كنيد. «وان تتوبا»
١٨- گاهى يك عمل يا يك حادثه و جرقه نشان دهنده يك جريان است. (فاش كردن يك راز جزئى بود ولى خداوند آن را نشانه يك توطئه دانست) و فرمود: اگر شما دو