روزى پيامبر اكرم ٦ دوازده درهم به حضرت على ٧ داد و فرمود: لباسى براى من تهيّه كن. على ٧ به بازار رفت و لباسى به همان قيمت تهيّه كرد و خدمت رسول اكرم ٦ آورد. پيامبر فرمود: اگر لباس ارزان‌تر يا ساده‌ترى بود بهتر بود. اگر فروشنده حاضر است لباس را به او برگردان. حضرت على ٧ لباس را برگرداند و پول را پس گرفت و خدمت پيامبر ٦ برگشت.

رسول‌خدا ٦ با على ٧ به سوى بازار راه افتادند، در راه كنيزى را ديدند كه گريه مى‌كند، از حالش جويا شدند. گفت: چهار درهم پول براى خريد جنس به من داده‌اند ولى پول را گم كرده‌ام و اكنون مى‌ترسم كه به خانه برگردم. پيامبر ٦ چهار درهم از دوازده درهم را به او داد و آنگاه به بازار رفتند وپيراهنى به قيمت چهار درهم خريدند.

هنگام بازگشت برهنه‌اى را ديدند، لباس را به او بخشيدند و دوباره به بازار برگشته و پيراهن ديگرى خريدند. در راه بازگشت به منزل دوباره همان كنيز را ديدند كه ناراحت است و مى‌گويد: چون برگشتن به خانه طول كشيده مى‌ترسم مرا توبيخ كنند. پيامبر ٦ همراه كنيز به منزل صاحبش رفت، صاحب خانه به احترام پيامبر ٦ كنيز را بخشيد و او را آزاد نمود. رسول اكرم ٦ فرمود: چه دوازده درهم با بركتى كه دو برهنه را پوشاند و يك نفر را آزاد كرد.[١]

آرى، اگر ما هم كمى از زندگى خود بكاهيم بسيارى از برادران ما به نوائى مى‌رسند.

اگر كسى براى اصلاح و متحوّل كردن جامعه، از درون سوز نداشته باشد، محال است بتواند جامعه‌اى را مشتعل سازد. يكى از صفات برجسته انبياى الهى سوز و گداز آنها براى هدايت و سعادت انسان‌ها بود. يكى از حرف‌هايى كه قديمى‌ها به بعضى افراد مى‌گفتند اين بود: «اى بى درد!» پيداست كه داشتن درد و سوز، خود يك كمال است و بى دردى يك درد بزرگ است!

خداوند در اوصاف پيامبرش مى‌فرمايد: «حريص عليكم»[٢] او نسبت به شما سوز دارد

[١] - بحارالانوار، ج ١٦، ص ٢١٥

[٢] - سوره توبه، آيه ١٢٨