همان گونه كه قرآن به فرموده حضرت على ٧ دريايى است كه به عمق آن دسترسى نيست، پيامبر عزيز اسلام را نيز نمى‌توان به طور عميق شناخت. نه تنها او كه در باره اهل بيت او نيز مى‌خوانيم كه ما به كنه شما نمى‌رسيم. «لا ابلغ من المدح كنهكم» بنابراين هر كس در باره قرآن و پيامبر يا اهل‌بيتش حرفى مى‌زند يا مطلبى مى‌نويسد، در حقيقت مقدار علم خودش را بيان مى‌كند. نظير كسى كه ظرفى در دريا فرو مى‌كند و مقدارى آب برمى‌دارد و مى‌گويد: اين درياست! هرگز دريا در ظرف جا نمى‌گيرد. اين مقالات و كتاب‌ها نيز اندازه ظرف ما مى‌باشد. ولى چه كنيم كه دوست داريم خود را در راه معرفت و مودّت و اطاعت آنان قرار دهيم و گوشه‌هايى از سيره آن حضرت را به زبان ساده بيان كنيم. البته مراد ما از ساده گفتن، روان گفتن است نه سست گفتن. زيرا فرق است ميان ساده و سست. قرآن ساده بيان شده، «يسّرنا القرآن»[١] ولى هرگز سست نيست، بلكه بسيار محكم و استوار است. «احكمت آياته»[٢]، «قولا سديداً»[٣]

عذرخواهى از رسول خدا ٦‌

از اينكه سيره پيامبر اكرم ٦ را مى‌نويسم شرمنده‌ام. زيرا پيامبر اسلام ٦ را بايد شخصيتى چون امير مؤمنان ٧ توصيف كند. پيامبرى كه خداى متعال او را مدح كرده، پيامبرى كه خدا او را به آسمان‌ها برده و جايگاه ملائكه را به قدوم او مبارك گردانيده است.

پيامبرى كه مركب آسمانى، او را در يك شب از مسجدالحرام به مسجدالاقصى برد:

«سبحان الّذى اسرى بعبده ليلًا من المسجد الحرام الى المسجد الاقصى»[٤]

پيامبرى كه جهانى از عاطفه است و گاهى در امور عادى و پيش پا افتاده چنان مهر و عاطفه نشان مى‌دهد كه به راستى انسان را مبهوت مى‌كند: به هنگام وضو مى‌بيند كه گربه‌اى تشنه به آب نگاه مى‌كند، وضو را قطع مى‌كند و آب را نزد گربه مى‌گذارد.

با دشمن محكم‌تر از كوه و با دوست نرم‌تر از آب است؛ در گذشتن از حق شخصى‌

[١] - سوره قمر، آيه ١٧

[٢] - سوره هود، آيه ١

[٣] - سوره نساء، آيه ٩

[٤] - سوره اسراء، آيه ١