مسلمانان بايد دوره‌هاى رزمى را ديده باشند و پيشرفته‌ترين امكانات را براى خود تهيه كنند و تمام توان سياسى، نظامى، تبليغى و تداركاتى را براى ايجاد رعب و ترس در دل بدخواهان داشته باشند تا آنجا كه در حديث مى‌خوانيم موى سر و صورت خود را رنگ بزنيد تا دشمن نگويد ارتش اسلام پير هستند.

آرى همه جا گفتگو و مذاكره كارساز و مفيد نيست. براى ارهاب دشمنان حتى آموزش نظامى براى زنان كارساز است. تجهيزات و آمادگى مقابله با دشمن بايد در حدى باشد كه دشمن جرأت حمله نداشته باشد.

وحدت و يكپارچگى هم نوعى قدرت است كه بايد فراهم آورد. زيرا با وجود تفرقه، نه مسلمانان قدرت دارند و نه دشمن ترس به خود راه مى‌دهد.

در نگاه اسلام همه مسلمانان سرباز بوده و بسيج مردمى ضرورى است.

براى ترساندن دشمن هم نيرو لازم است «من قوّة» و هم تجهيزات. «من رباط الخيل»

بايد بدانيم همه دشمنان ما شناخته شده نيستند و برخى همچون آتش زير خاكستر منتظر فرصتى هستند چنانكه خداوند مى‌فرمايد: «لا تعلمونهم اللّه يعلمهم» بنابراين تنها براى دشمنان شناخته شده برنامه‌ريزى نكنيم، بلكه براى مقابله با دشمنان ناشناخته آينده نيز پيش‌بينى كنيم.

پشتيبانى‌هاى مالى را در جبهه دست كم نگيريم. نه تنها پشتيبانى مالى بلكه هر نوع پشتيبانى آبرويى، اطلاعاتى، فرهنگى، تبليغى و ... لازم است. چنان كه آيه «و ما تنفقوا من شى‌ء» مطلق بوده و شامل همه موارد مى‌شود.

ناگفته پيداست كه بايد تمام اين آمادگى‌ها و انفاق‌ها و تلاش‌ها در راه خدا باشد «فى سبيل اللّه» نه براى خودنمايى، رياكارى، فشار دولت يا ملاحظات اجتماعى.

در پايان آيه ٦٠ سوره انفال مى‌خوانيم: فايده اين كمك‌هاى همه جانبه و بسيج مردمى و آمادگى رزمى و تجهيزات كامل و حمايت‌هاى حكومتى به خود شما مى‌رسد و به شما ستم نخواهد شد. «يوفّ اليكم و انتم لا تظلمون» زيرا در سايه قدرت و عزت و استقلال وضع اقتصادى خودتان بهبود خواهد يافت.