در يك مورد، زنان پيامبر از حضرتش خواستند كه اكنون كه در جبهه‌ها پيروز مى‌شوى و غنائم جنگى بدست مى‌آورى براى ما طلا و زينت و رفاهياتى تهيه كن، آيه نازل شد: «يَآ أَيُّهَا النَّبِىُّ قُل لِأَزْوَاجِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتّعْكُنَّ وَأُسَرّحْكُنَّ سَرَاحاً جَمِيلًا»[٢]

اى پيامبر! به همسرانت بگو: اگر شما زندگى دنيا و زينت (و زرق و برق) آن را مى‌خواهيد، بياييد تا شما را (با پرداخت مَهرتان) بهره‌مند سازم و به وجهى نيكو (بدون قهر و خشونت) رهايتان كنم.

از اين آيه فهميده مى‌شود كه:

١- زندگى رهبر بايد ساده باشد و رهبر نبايد تحت تأثير تقاضاهاى همسرش قرار گيرد.

٢- مسئوليت‌هاى الهى بالاتر از مسئوليت‌هاى خانواده و تأمين نيازهاى آنهاست.

٣- با قاطعيت جلوى توقعات نزديكان را بگيريد زيرا خطر دنياگرايى حتى خاندان نبوت را تهديد مى‌كند.

٤- گر چه كاميابى از زر و زيور دنيا حرام نيست لكن در شأن خاندان نبوت نيست. زيرا رهبر و هم بستگان او زير نظر و توجه مردم قرار دارند و بايد بخاطر قداست رهبرى از بعضى از مسايل خانوادگى و رفاهى گذشت.

٥- اگرمجبور به طلاق شديد راه جدايى نيز با نيكويى و عدالت طى شود.

پيامبر اكرم ٦ به فرمان قرآن به زنان خود اينگونه دستور مى‌داد:

اولًا: مسكن اصلى براى زن خانه است. «و قرنَ فى بيوتكنّ»

ثانياً: اگر لازم شد از خانه خارج شويد جلوه‌گرى نكنيد. «ولاتبرجن»

ثالثاً: به هنگام سخن با مردم با نرمى و كرشمه و ناز حرف نزنيد تا بيمار دلى در شما طمع نكند. «فلا تخضعن بالقول فيطمع الّذى فى قلبه مرض»[٣]

[١] - سوره نساء، آيه ٣

[٢] - سوره احزاب، آيه ٢٨

[٣] - سوره احزاب، آيه ٣٢