سيره پيامبر اكرم با نگاهى به قرآن كريم - قرائتى، محسن - الصفحة ٧٤ - برخورد با منافقان

حفظ او نباشد براى عصمت پيامبران هم ضمانتى در كار نيست.

انبياء بايد قاطع و نفوذناپذير باشند.

انحراف گرچه اندك باشد از كسى مانند پيامبر قابل بخشش نيست.

خداوند هم لطف دارد و هم قهر و كيفر انحراف شخصى مثل پيامبر، دو برابر كيفر افراد عادى در دنيا و آخرت است و تمايل به كفار سبب محروم شدن از نصرت‌هاى الهى براى هميشه است. «ثم لا تجد لك علينا نصيراً»[١]

ضمناً بدانيم دشمن به كم راضى نيست.

قرآن مى‌فرمايد: اى پيامبر هرگز يهود و نصارى از تو راضى نخواهند شد مگر آنكه (به طور كلى و يكسره از راه خود دست بردارى و) از آئين آنان پيروى كنى.[٢] گرچه آنان خواهان سازش با تو هستند: «ودّوا لو تدهن فيدهنون»[٣] امّا تو در سيره و راه خود لحظه‌اى از كفار و منافقان پيروى نكن و به آزارشان اعتنا نكن و بر خدا توكل كن كه خداوند براى وكالت كافى است.[٤]

برخورد با منافقان‌

خداوند به پيامبرش مى‌فرمايد:

اى پيامبر (گرچه سيره تو آن است كه در تشييع جنازه و دفن مسلمانان حاضر مى‌شوى لكن حساب مسلمان نماهاى منافق از ديگران جداست). بر مرده هيچ يك از آنان نماز مگزار و بر قبر آنان حاضر مشو.[٥]

آرى با منافقان مبارزه منفى كنيد. از اهرم نماز براى تشويق و تنبيه استفاده كنيد. جنازه منافقان نيز بايد تحقير شود.

البته برخورد انقلابى پيامبر اكرم ٦ در مورد منافقان قسم خورده است آنان كه نه به اشك ريختنشان مى‌شود اعتماد كرد و مثل برادران يوسف كه اشك ريزان آمدند و گفتند يوسف را گرگ خورد. «اكله الذئب»[٦]

[١] - سوره اسراء، آيه ٧٥

[٢] - سوره بقره، آيه ١٢٠

[٣] - سوره قلم، آيه ٩

[٤] - سوره احزاب، آيه ٤٨

[٥] - سوره توبه، آيه ٨٤

[٦] - سوره يوسف، آيه ١٤