سيره پيامبر اكرم با نگاهى به قرآن كريم - قرائتى، محسن - الصفحة ٥٨ - حقوق برادرى

در قيامت پايدار است. «اخواناً على سُرُرٍ متقابِلين»[١]

رابطه‌ى اخوّت، اختصاص به مردان ندارد، بلكه اين تعبير در مورد زنان نيز بكار رفته است. «وان كانوا اخوَة رجالًا و نساءً»[٢]

دوستى و برادرى بايد تنها براى خدا باشد. اگر كسى با ديگرى بخاطر دنيا دوست شود، به آنچه انتظار دارد نمى‌رسد و در قيامت نيز دشمن يكديگر مى‌شوند.[٣] قرآن مى‌فرمايد: در قيامت، دوستان با هم دشمن مى‌گردند جز متّقين. «الاخلّاءُ يَومئذ بَعضهم لِبَعض عَدوٌّ الّا المتّقين»[٤]

آنچه مهم‌تر از گرفتن برادر است، حفظ برادرى است. در روايات از كسانى كه برادران دينى خود را رها مى‌كنند به شدّت انتقاد شده و سفارش شده است كه اگر برادران از تو فاصله گرفتند، تو با آنان رفت و آمد داشته باش. «صِلْ مَن قَطعك»[٥]

امام صادق ٧ فرمود: مؤمن برادر مؤمن است، مانند يك جسد كه اگر بخشى از آن بيمار گردد، همه‌ى بدن ناراحت است.[٦] سعدى اين حديث را به شعر درآورده است:

حقوق برادرى‌

رسول خدا ٦ فرمود: مسلمان بر برادر مسلمانش سى حق دارد كه هر يك بايد آن حقوق را ادا كنند، از جمله:

١- عفو و مهربانى به او. ٢- پنهان كردن اسرار او. ٣- جبران اشتباهات او. ٤- قبول عذر

[١] - سوره حجر، آيه ٤٧

[٢] - سوره نساء، آيه ١٧٦

[٣] - بحارالانوار، ج ٧٤، ص ١٦٧

[٤] - سوره زخرف، آيه ٦٧

[٥] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٧١

[٦] - كافى، ج ٢، ص ١٣٣