ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٤١٣ - كيفر قدريها

٦. سكونى مى‌گويد: امام صادق ٧ از پدرش از پدرانش از على بن ابى طالب ٧ نقل كرده است كه فرمود: روز قيامت بدعتگذاران را حاضر مى‌كنند، و قدريان در ميان آنها مانند خال سفيد در پيكر گاو سياه نمايانند، و خداوند به همه آنان خطاب مى‌كند: شما چه هدفى داشتيد؟ مى‌گويند:

خشنودى تو را مى‌خواستيم.

خداوند مى‌فرمايد: من گناهانتان را بخشيدم و از لغزشهاى شما درگذشتم، ولى قدريان را نخواهم بخشيد، زيرا آنان ناخودآگاه مشرك شده‌اند.

٧. مجاهد، شاگرد عبد اللَّه بن عباس در ميان گروهى از مردم از امير مؤمنان ٧ پرسيد: نظر شما در باره عقيده قدريان چيست؟

امام ٧ فرمود: آيا كسى از آنان با تو هست (يا در اين خانه از آنها كسى حضور دارد)؟ مجاهد گفت: مى‌خواهى با آنها چه كنى؟ فرمود: آنان را توبه مى‌دهم، اگر توبه كردند رهايشان مى‌كنم و گر نه گردنشان را مى‌زنم.

٨. سعيد بن جبير مى‌گويد: امير مؤمنان ٧ فرمود: هيچ يك از قدريان تند روى نكرد مگر اينكه از ايمان خارج گشت.

٩. محمّد بن مسلمه از امام باقر ٧ نقل كرده است كه فرمود: شب نسبت به شب و روز نسبت به روز شبيه‌تر از مرجئه به يهود، و قدريّه به مسيحيت نيست.

١٠. اسماعيل بن مسلم از جعفر بن محمد ٧ از پدرش از پدرانش از امير مؤمنان ٧ نقل كرده است كه فرمود: هر امّتى مجوسى دارد، و مجوس اين امّت‌