ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٤٠٩ - كيفر قدريها

على ٧ دشنام دهد چيست؟ فرمود: به خدا سوگند، ريختن خونش حلال است، اگر به ريختن خون بى‌گناهى نينجامد. گفتم: مقصود شما از ريخته شدن خون بى‌گناه چيست؟ فرمود: اينكه مؤمنى بابت كافرى قصاص شود.

٢٠. ابو سعيد مكارى مى‌گويد: مردى از امام صادق ٧ نقل كرد كه امير مؤمنان ٧ فرمود: دشمن ما خاندان شب را به روز مى‌آورد در حالى كه بر لبه پرتگاهى از آتش دوزخ قرار دارد، و سرانجام اين پرتگاه او را به دوزخ خواهد افكند. پس بدا به حال دوزخيان كه بد جايگاهى دارند. خداوند فرموده است: «بئس مثوى المتكبّرين» (تكبّركنندگان بد جايگاهى خواهند داشت). آن گاه فرمود: هيچ كس نيست كه در محبّت ما كوتاهى كند و خداوند خيرى در او قرار داده باشد.

٢١. على صائغ مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: مؤمن از دوست صميمى خود شفاعت خواهد كرد، مگر اينكه آن دوست ناصبى باشد. اگر همه پيامبران مرسل و فرشتگان مقرّب در حق ناصبى شفاعت كنند شفاعتشان پذيرفته نخواهد شد.

٢٢. ليث مرادى از امام صادق ٧ نقل كرده است كه فرمود: نوح ٧ همه حيوانات حتى سگ و خوك را با خود به كشتى برد، ولى زنازاده را راه نداد، و ناصبى از زنا زاده بدتر است.

٢٣. عبد الحميد مى‌گويد: به امام باقر ٧ گفتم: همسايه‌اى داريم كه نسبت به همه محرّمات الهى پرده درى مى‌كند و حتى نماز را ترك كرده است.

امام ٧ فرمود: سبحان اللَّه، چه گناه بزرگى است! سپس فرمود: آيا از كسى كه بدتر از اين است به تو خبر دهم؟ گفتم: آرى، فرمود: كسى كه دشمن ما خاندان است بدتر از اوست.

كيفر قدريها

١- حارث همدانى از امير مؤمنان على بن ابى طالب ٧ نقل كرده است كه فرمود: