اين آيه واضح‌تر از آن است كه احتياج به توضيح داشته باشد. اين آيه مى‌گويد كه محبّت به خاندان رسول اكرم (ص) بر امّت اسلامى واجب است؛ چنان كه پرداخت مزد به اجير، واجب است. اين وجوب، مطلق است و به زمان، مكان يا كيفيّت خاصّى مقيّد نشده است و بنا به اقتضاى اين وجوب، ابراز محبّت در هر زمان، مكان و با هر كيفيّت و شكلى لازم است.

شكّى در اين نيست كه ايجاد مقبره و تعمير آن از جمله مصاديق عرفى ابراز محبّت است به گونه‌اى كه اگر شخصى در طول زندگى‌اش محبّتى به اهل‌بيت (عليهم السلام) اظهار نكرده است، بر او واجب است كه اين محبّت را بدين شكل ابراز كند؛ زيرا اين يكى از مصاديقى است كه ذمّه شخص را در مورد محبّت به اهل‌بيت رسول اكرم (ص) برى‌ء مى‌كند.

با اين توضيح، روشن شد كه ايجاد مقبره نه تنها جايز و مستحب است بلكه گاهى واجب است. اين روشى بوده كه بين جوامع بشرى‌

[١] - شورى( ٤٢): ٢٣.