نوشتن روى قبر را مكروه مى‌دانست به خاطر آن كه جابر بن عبدالله از پيامبر اكرم (ص) روايت كرده است: «قبرها را گچكارى نكنيد و بر آنها ساختمان نسازيد و بر آنها ننشينيد و ننويسيد. اينها از زينتهاى دنيايى است كه ميّت احتياجى بدانها ندارد و از سوى ديگر، ضايع كردن اموال است كه كراهت دارد».[١]

در الفقه على المذاهب الاربعه آمده است:

«مستحب است كه قبر به اندازه يك وجب بالا آورده و به نظر سه مذهب به صورت كوهان شتر در آورده شود، امّا شافعى گفته است: اگر سطح روى قبر صاف شود، بهتر از آن است كه به صورت كوهان شتر در آورده شود و سفيد كردن روى قبر، كراهت دارد».

سپس اضافه كرده است:

«ساختن گنبد، يا مدرسه، يا مسجد، يا چهارديوارى بر روى قبر، كراهت دارد و اگر اين كارها به نيّت زينت و تفاخر انجام گيرد، حرام است و اين كراهت در صورتى است كه قبرستان، موقوفه و متعلّق به همه مردم نباشد و الّا ساختن قبر به طور مطلق حرام است؛ چون باعث تضييع حقّ ديگران و در سختى قرار گرفتن آنها مى‌شود و اين حكم، مورد اتّفاق ائمّه مذاهب است، مگر حنابله كه قايل به‌

[١] - موسوعة المصادر الفقهيّه: ٦/ ٧٩٥.