است. کاستی‌های مبنایی، روشی و محتوایی این نظریه موجب شده است که پذیرش آن از سوی محققان مسلمان با دشواری مواجه گردد. مخالفت صریح بسیاری از هم‌کیشان وی با این رأی و نیز مستندات تاریخی نامعتبر، از جمله شواهد نادرستی دیدگاه عمر فلاته است. به نظر می‌رسد که عمر فلاته به منظور پیراستن دامان صحابه از غبار جعل و کذب و نیز معرفی شیعیان به عنوان متهمان اصلی جعل حدیث، به تعیین زمان آغاز جعل حدیث در ثلث آخر قرن اول هجری پرداخته و از این رهگذر، بخش قابل توجهی از میراث حدیثی اهل سنت را از گزند پدیده جعل حدیث مصون داشته است.

کتابنامه

_ ابن قیم الجوزیة و جهوده فی خدمة السنة النبویة و علومها، جمال بن محمد سید، مدینة: مکتبة المدینة، ١٤٢٤ق.

_ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ابن عبد البر، بیروت: دار الجیل، ١٤١٢ق.

_ اسد الغابة فی معرفة الصحابة، علی بن ابی الکرم بن اثیر، بیروت: دار الکتاب العربی، بی‌تا.

_ الاسرائیلیات و الموضوعات فی کتب التفسیر، محمد محمد ابو شهبة، بیروت: دار الجیل، ١٤١٣ق.

_ اضواء علی السنة المحمدیة أو دفاع عن الحدیث، محمود ابوریه، قم: دار الکتاب الاسلامی، ١٣٩٧ق.

_ إمتاع الأسماع، احمد بن علی مقریزی، بیروت: دار الکتب العلمیه، ١٤٢٠ق.

_ بحوث فی تاریخ السنة المشرفة، اکرم ضیاء عمری، مدینه: مکتبة العلوم و الحکم، ١٤٠٥ق.

_ تاریخ الامم و الملوک، محمد بن جریر طبری، بیروت: مؤسسه الاعلمی، ١٨٧٩م.

_ تدریب الراوی فی شرح تقریب النواوی، عبد الرحمن بن أبی بکر سیوطی، ریاض: مکتبة الریاض، بی تا.

_ تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، یوسف مزی، بیروت: مؤسسه الرسالة، ١٤٠٦ق.

_ الثقات، محمد بن حبان، حیدر آباد: مؤسسه الکتب الثقافیة، ١٣٩٣ق.

_ الجامع الصحیح، محمد بن اسماعیل بخاری، بیروت: دار الفکر، ١٤٠١ق.

_ الجامع الصحیح، مسلم بن حجاج قشیری، بیروت: دار الفکر، بی تا.