موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩ - شرايط وجوب حَجة الاسلام
شرعيه داشته باشد كفايت نمىكند، بنابراين بر طلاب و اهل علمى كه در بازگشت از حج نياز به شهريه حوزههاى علميه دارند حج واجب نيست.
مسأله ٢٧- شرط است در وجوب حج، استطاعت بدنى و استطاعت از جهت باز بودن راه و استطاعت زمانى، پس بر مريضى كه قدرت رفتن به حج ندارد يا بر او حرج و مشقت زياد دارد واجب نيست و بر كسى كه راه براى او باز نيست يا وقت تنگ است به طورى كه نمىتواند به حج برسد نيز واجب نيست.
مسأله ٢٨- اگر با وجود شرايط استطاعت حج را ترك كرد حج بر او مستقر مىشود و بايد بعداً به هر نحو مىتواند به حج برود.
مسأله ٢٩- مستطيع بايد خودش به حج برود و حج ديگرى از طرف او كفايت نمىكند مگر در مورد مريض يا پير به شرحى كه بعداً بيان مىشود.
مسأله ٣٠- كسى كه خودش مستطيع است نمىتواند از طرف ديگرى براى حج نايب شود يا حج استحبابى بهجا آورد و اگر حج نيابى يا استحبابى بهجا آورد باطل است.
مسأله ٣١- كسى كه حج بر او مستقر شد و بهجا نياورد تا فوت شد بايد از تركه او براى او حج بدهند و حج ميقاتى كفايت مىكند و تا حج او را ندهند ورثه نمىتوانند در تركه تصرف نمايند و لازم است در همان سال فوت، حج را ادا نمايند و تأخير از آن جايز نيست و چنانچه در آن سال، استيجار ممكن نباشد مگر از بلد، لازم است از بلد اجير بگيرند و از اصل تركه خارج مىشود و همچنين اگر در آن سال از ميقات نتوانند اجير بگيرند مگر به زيادتر از اجرت متعارف لازم است اجير بگيرند و تأخير نيندازند و اگر وصى يا وارث اهمال كنند و تأخير بيندازند و تركه از بين برود ضامنند، بلى اگر ميت تركه نداشته باشد، بر وارث، حج او واجب نمىشود.