موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٩ - فصل سوم محرّمات احرام

مسأله ٦- پرندگان، جزء شكار صحرايى مى‌باشند و ملخ نيز در حكم شكار صحرايى است.

مسأله ٧- احتياط واجب آن است كه زنبور را نكشد اگر قصد اذيت او را نداشته باشد.

مسأله ٨- نگاه داشتن صيد حرام است اگرچه خودش مالك آن باشد.

مسأله ٩- اگر پرنده‌اى كه نزد او است پر در نياورده يا پر او را چيده‌اند واجب است آن را حفظ كند تا پر درآورد و آن را رها كند، بلكه بعيد نيست كه واجب باشد حفظ بچه صيد را- مثل آهو بره- تا بزرگ شود و رها كند آن را.

مسأله ١٠- هر شكارى كه حرام است، جوجه و تخم آن نيز حرام است.

بدان‌كه در شكار، احكام بسيارى است و چون محلِ حاجتِ چندان نيست از بيان آنها خوددارى شد.

دوم- جماع كردن با زن، و بوسيدن، و دست بازى كردن، و نگاه به شهوت، بلكه هر نحو لذت و تمتعى بردن.

و در اين‌جا چند مسأله است:

مسأله ١- اگر كسى در احرام عمره تمتع از روى علم و عمد با زن چه در قُبُل و چه در دُبُر و يا با مرد جماع كند ظاهراً عمره‌اش باطل نشود ولكن موجب كفاره است كه بيان آن مى‌آيد، و احتياط آن است كه اگر اين عمل پيش از سعى واقع شد عمره را تمام كند و آن را دومرتبه به‌جا آورد، و اگر وقت تنگ است حج افراد به‌جا آورد و بعد از آن عمره مفرده به‌جا آورد، و احتياط بيشتر آن است كه سال ديگر حج را اعاده كند.

مسأله ٢- اگر در عمره تمتع اين عمل را از روى علم و عمد پس از سعى مرتكب شود كفاره بر او واجب مى‌شود، و كفاره بنابر احتياط واجب يك شتر است چه ثروتمند باشد يا نباشد.