موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠ - استفتائات نيابت در حج
نيست و اجرت نايب را بايد امر كننده بپردازد.
٣ س- از هر كاروان نوعاً چند نفر از خدمه به نيابت آمدهاند و به ناچار بايد نيمه شب از مشعر براى انجام كارهاى لازم در منى يا همراه ضعفا به منى بروند، سؤال اين است كه آيا اجير شدن و نيابت آنان صحيح است يا خير؟
ج- با توجه به اين كه از معذورين هستند و نمىتوانند وقوف اختيارى در مشعر را درك كنند نيابت آنان صحيح نيست، و اگر قبل از استخدام اجير شدهاند بايد حج را بهجا آورند و وقوف اختيارى را درك نمايند.
٤ س- آيا شخص زنده درموردى كه مىتواند نايب بگيرد بايد از بَلَد نايب بگيرد يا از ميقات، و اگر ديگرى براى او نايب بگيرد كفايت مىكند يا خير؟
ج- نايب گرفتن از ميقات كفايت مىكند، و خودش بايد نايب بگيرد و نايب گرفتن ديگرى براى او كافى نيست مگر از طرف او وكالت داشته باشد.
٥ س- آيا عمره مفرده يا طواف استحبابى را مىتوانيم به نيابت چند نفر انجام دهيم، و در اعمال آن از جمله طواف نساء نيت همه بايد بشود يا نيت بعضى كافى است؟
ج- مىتوانيد به نيابت چند نفر انجام دهيد، و بايد نيت همه بشود.
٦ س- كسى را روز عيد قبل از حلق دستگير كردهاند و او را به ايران فرستادهاند آيا رفقاى او مىتوانند از او نيابت كنند و بقيه اعمال را انجام دهند يا خير؟ و چگونه از احرام خارج مىشود؟
ج- بدون اين كه خودش نايب بگيرد نيابت صحيح نيست، و براى خارج شدن از احرام بايد به منى بيايد و حلق يا تقصير كند و اعمال مترتبه را انجام دهد و اگر نمىتواند برود در محل خودش حلق يا تقصير نمايد و بنابر احتياط موهاى خود را به منى بفرستد، و بايد براى اعمال مترتبه نايب بگيرد.