موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٦٢ - فصل هفتم رَمى جمرات سه گانه

كه ادا است، و همچنين بايد قضاى روز جلو را مقدم بدارد بر قضاى روز بعد، پس اگر در روز سيزدهم مثلًا بخواهد قضاى روز عيد و روز يازدهم و روز دوازدهم را به‌جا آورد بايد به ترتيب از قضاى روز عيد شروع و به روز سيزدهم ختم كند كه ادا است.

مسأله ١٢- چنانچه قضاى رَمى جمرات سه‌گانه واجب است قضاى رَمى بعض از آنها هم اگر ترك شده باشد واجب است، پس اگر در روز يازدهم جمره اولى را رَمى كرد و دو تاى ديگر را نكرد روز بعد بايد آن را كه نكرده اتيان كند و بعد تكليف اين روز را به‌جا آورد.

مسأله ١٣- اگر در روز بعد فهميد كه جمرات روز قبل را به خلاف ترتيب انداخته بايد قضا كند به طورى كه ترتيب حاصل شود و بعد وظيفه اين روز را به‌جا آورد.

مسأله ١٤- اگر به هر يك از جمرات يا بعض آنها چهار سنگ انداخته باشد و در روز بعد يادش بيايد احتياط واجب آن است كه بقيه روز قبل را قضا كند و بعد وظيفه روز را به‌جا آورد.

مسأله ١٥- اگر كسى فراموش كند رَمى جمرات سه‌گانه را و خارج شود از منى‌ و به مكه بيايد پس اگر در ايام تشريق يادش آمد بايد برگردد و به‌جا آورد، و اگر متمكن نيست بايد نايب بگيرد، و اگر بعد از ايام تشريق يادش بيايد يا عمداً تعويق بيندازد تا بعد، احتياط واجب آن است كه خودش يا نايبش از مكه برگردد و به‌جا آورد، و در سال ديگر هم در ايامى كه فوت شده است خودش يا نايبش قضا كند.

مسأله ١٦- اگر فراموش كرد رَمى جمرات را و يادش نيامد مگر بعد از خروج از مكه احتياط واجب آن است كه در سال ديگر قضا كند آن را خودش يا نايبش.

مسأله ١٧- كسى كه بعض از جمرات را فراموش كند حكمش همان است كه در مسأله ١٥ و ١٦ ذكر شد، بلكه كسى كه كمتر از هفت سنگ در تمام جمرات يا بعض آن انداخت همين حكم را دارد بنابر احتياط واجب.

مسأله ١٨- كسى كه عذر داشته باشد از انداختن سنگ مثل آن كه مريض باشد يا