موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٦١ - فصل هفتم رَمى جمرات سه گانه
مريض و عليل و كسى كه ترس داشته باشد از چيزى مثل تزاحم جمعيت، جايز است شب آن روز يا شب بعد انجام دهد.
مسأله ٦- واجب است ترتيب در سنگ انداختن به اين كه اول به جمره اولى و بعد از آن به جمره وُسطى و بعد از آن به جمره عقبه سنگ بيندازد.
مسأله ٧- اگر به ترتيبى كه گفته شد بهجا نياورد بايد دوباره آنچه كه برخلاف ترتيب كرده بهجا آورد به طورى كه ترتيب حاصل شود، مثلًا اگر اول به جمره وُسطى انداخت و بعد به جمره اولى كفايت مىكند كه جمره وُسطى را دوباره بهجا آورد و بعد جمره عقبه را و اعاده جمره اولى لازم نيست.
مسأله ٨- در حكمى كه در مسأله هفتم ذكر شد فرق نيست ميان آن كه از روى علم وعمد خلاف ترتيب كند يا از روى سهو و نسيان يا از روى ندانستن مسأله، در هر صورت بايد اعاده كند.
مسأله ٩- اگر كسى چهار سنگ به جمره اولى بيندازد و آن را رها كند و مشغول جمره بعدى بشود كافى است، و لازم نيست تمام هفت سنگ مقدم باشد پس مىتواند چهار سنگ به جمره اولى بزند و بعد چهار سنگ به جمره وُسطى و بعد مشغول جمره عقبه شود، و به هر ترتيب مىخواهد هفت سنگ جمره عقبه و سه سنگ آن دو تاى ديگرى را بيندازد، لكن احتياط واجب از براى كسى كه از روى علم و عمد اين كار را كرده اعاده است.
مسأله ١٠- اگر كسى فراموش كند در يكى از روزها رَمى كند واجب است روز بعد آن را قضا كند، و اگر دو روز را فراموش كرد بايد در روز بعد هر دو را قضا كند، و همچنين است اگر از روى عمد ترك كرده باشد.
مسأله ١١- واجب است قضا را مقدم بدارد بر ادا، پس در روز يازدهم اگر بخواهد قضاى روز عيد را بهجا بياورد اول قضاى عيد را بهجا آورد و بعد رَمى روز يازدهم را